ثروت از ديدگاه قرآن - وفا، جعفر - الصفحة ٤٠

كه ايمان افراد و جامعه‌ها، سبب نزول و افزايش بركات الهى مى‌گردد، گناه و ظلم و فساد نيز موجب قطع يا كمبود اين بركات مى‌شود و چه بسا بازتاب‌هاى ناگوار و عذاب‌هاى دردناك دنيوى و اخروى به دنبال مى‌آورد؛ چنان كه خداوند در مورد قوم «سبأ» مى‌فرمايد:
«فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ ...» «١» پس (چون قوم سبأ از شكر خداوند) اعراض كردند، ما نيز سيل ويرانگر را بر آنها فرستاديم.
بر اثر اين سيل كه با شكسته شدن سدّ عظيم «عَرِم» همراه بود، باغ و بوستانشان به دشت خشك و پر از شوره گز تبديل شد و بدين سال مجازات شدند.
«... جَزَيْنَاهُم بِمَا كَفَرُوا وَهَلْ نُجَازِي إِلَّا الْكَفُورَ» «٢» ما آنها را به جهت ناسپاس بودنشان مجازات كرديم و آيا جز ناسپاسان را مجازات مى‌كنيم؟