دنياداران را ترك گويند:
«وَذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَعِباً وَلَهْواً وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا» «١» كسانى را كه دينشان را بازيچه و لهو گرفته‌اند و زندگانى دنيا فريبشان داده است، به خودشان واگذار.
خداوند در شب معراج به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله فرمود:
«يا احْمَدُ! ... بَعِّدِ الاغْنِياءَ وَ بَعِّدْ مَجْلِسَهُمْ ...» «٢» اى احمد! از ثروتمندان دورى كن و از همنشينى با آنها بپرهيز.
در پرتو اين تعليم آسمانى بود كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله ياران خود را از همنشينى با مُترفان برحذر داشت فرمود:
«ارْبَعُ يَمِتْنَ الْقَلْبَ ... وَ مُجْالَسَةُ الْمَوتى‌ فَقيلَ لَهُ يا رَسُولَ اللَّهِ! وَ مَا المَوْتى‌؟ قال: «كُلُّ غَنىٍّ مُتْرِفٍ» «٣» چهار چيز دل را مى‌ميراند ... و همنشينى با مردگان از جمله آنهاست. پرسيدند مردگان كيستند؟ فرمود: هر ثروتمند سرمست و خوشگذران.
همچنين به يكى از همسرانش فرمود:
«انْ ارَدْتِ اللُّحُوقَ بى‌ فَيَكْفيكِ مِنَ الدُّنيا كَزادِ الرَّاكِبِ وَ ايَّاكِ وَ مُجالَسَةَ الاغْنِياءِ وَ لْاتَسْتَخْلِفى‌ ثَوْباً حَتّى‌ تَرْقَعيَهُ» «٤» اگر مى‌خواهى به من بپيوندى، كافى است كه از مال و متاع دنيا بمانند زاد و توشه مسافر بهره گيرى. مبادا با ثروت اندوزان همنشينى كنى و لباسى را دور مينداز، مگر اين كه آن را وصله زنى.
برخورد حضرت على عليه السلام با سرمايه‌داران‌ پرداختن به امور دنيا و تفكّر پيوسته درباره معاش و مال اندوزى، آدمى را از مال‌