درس پانزدهم ثروتمندان بى‌ايمان (١)
قرآن كريم در موارد زيادى به بيان آثر منفى ثروت در ابعاد مختلف روحى انسان از قبيل عقيده، ايمان، افكار و اخلاق انسان مى‌پردازد، آثارى همانند استكبار، ايجاد فتنه و فساد، پيكار با مظاهر عدالت و مصالح دينى و اجتماعى، ترويج مفاسد اخلاقى، استضعاف فكرى و اقتصادى، ثروت اندوزى، احتكار، اسراف، تجمل‌گرايى و استكبار و پيدايش صفت كبر و خودبينى در روح آدمى از مهم‌ترين آثار منفى ثروت و نشانه‌هاى ثروتمندان بى‌ايمان است. به تجربه ثابت شده است كه اگر ايمان مذهبى، بر انسان حاكم نباشد، ثروت و مظاهر ديگر دنيا او را به «استكبار» و «غرور» وا مى‌دارد.
غرور داراى مراحل و مراتب مختلفى است:
نخست اين كه افراد ثروتمند در جامعه براى خود حق تقدّم قائلند و در احراز مسئؤوليت‌هاى اجتماعى نيز خود را سزاوارتر از ديگران مى‌دانند:
«وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكاً قَالُوا أَنَّى‌ يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمَالِ» «١» و پيامبرشان به آنها گفت: خداوند، «طالوت» را براى زمامدارى شما مبعوث كرده است. گفتند:
چگونه او بر ما حكومت كند، با اين كه ما از او شايسته‌تريم، و او ثروت زيادى ندارد؟! دومين مرحله غرور آن است كه فرد ثروتمند بى‌ايمان موجودى خود را برخاسته از