خلاصه‌ از ديدگاه قرآن، انسان وارسته بايد غناى واقعى را در درون خود بجويد و از حرص شديد و آرزوهاى مادّى و طولانى دورى گزيند تا حريّت معنوى خود را حفظ كند و محتاج به ديگران نشود.
اصحاب صفّه كه در گوشه مسجد مدينه مى‌زيستند، آزاد مردانى بودند كه با وجود فقر شديد، خم به ابرو نياوردند، از جنگ و جهاد در راه خدا و ذكر الهى باز نماندند و نياز خود را با كسى در ميان ننهادند در حدى كه برخى، آنان را از توانگران دانستند.
خشنود شدن به معاش مقدّر و نزول تدريجى روزى از سوى خداوند، نخستين عاملى است كه به آدمى آرامش مى‌دهد و او را از ديگران بى‌نياز مى‌سازد و به غناى نفس مى‌رساند، همچنين تقوا، علم و حكمت، ايمان به مبدأ هستى و تدبّر در معارف قرآن، از جمله عوامل كسب غناى نفس است.
پرسش‌ ١- چرا قرآن اصحاب صفّه را الگو معرّفى مى‌كند؟
٢- غناى واقعى انسان در چيست؟
٣- عوامل كسب و حفظ غناى نفس را بيان كنيد.
٤- تدبّر در قرآن چگونه سبب غناى نفس مى‌شود؟