امداد و نصرت را به وجود شرايطى وابسته كرده است و آن را در حقيقت به عنوان پاداش تحقق آن شرايط به بندگان ارزانى مى‌دارد. امدادهايى كه در بحث بعد به آن‌ها اشاره مى‌كنيم، امداد و نصرت پاداشى است. همچنين بيش‌تر امدادهايى كه در دفاع مقدّس رخ داد از اين نوع است.

٣. امدادهاى غيبى در قرآن

خداوند متعال به پاس مجاهدت و استقامت مسلمانان و رزمندگان در يارى دين خدا و نبرد با مشركان مكّه و يهوديان مدينه، آنان را با امدادهاى گوناگون غيبى يارى نمود. اين امدادها كه به‌صراحت در قرآن آمده است، عبارتند از:

يك-ارعاب دشمنان: واژه «رعب» پنج بار در قرآن كريم آمده است. از اين تعداد، يكى بدون الف و لام در آيه‌اى مكّى و مربوط به قصۀ «اصحاب كهف» است [١]و چهار مورد ديگر با الف و لام در آياتى مدنى و در بارۀ مجاهدان صدر اسلام است. اين شيوه از امداد غيبى در جنگ‌هاى بدر و اُحُد با مشركان مكه و جنگ‌هاى بنى‌نضير و بنى‌قريظه با يهوديان مدينه، مسلمانان را نصرت بخشيد. [٢]در روايات از «رعب» به عنوان يك امداد الهى فراوان ياد شده است. [٣]

[١] . ر. ك: كهف (١٨) ، آيۀ ١٨.
[٢] . ر. ك: انفال (٨) ، آيۀ ١٢؛ آل عمران (٣) ، آيۀ ١٥١؛ حشر (٥٩) ، آيۀ ٢؛ احزاب (٣٣) ، آيۀ ٢٦. البته‌در اين كه آيۀ ١٥١ سورۀ آل عمران اختصاص به جنگ اُحُد دارد يا جنگ‌هاى بعدى، ميان مفسران اختلاف است؛ ر. ك: التفسير الكبير، فخر رازى، ج ٩، ص ٣١-٣٢؛ تفسير القرآن الحكيم (المنار) ، محمدرشيد رضا، ج ٤، ص ١٧٩-١٨١.
[٣] . پيامبر (ص) در روايتى يارى شدن به وسيلۀ رعب را يكى از اختصاصات خود در ميان پيامبران الهى بيان مى‌نمايد. (بحارالانوار، ج ١٦، ص ٣١٣) ايشان، همچنين در روايت ديگرى فرموده است: «نُصِرْتُ بِالرُّعْبِ مَسيرةَ شَهْرٍ» به فاصلۀ يك‌ماه مسافت، به وسيلۀ رعب يارى شدم. (مجمع البيان، شيخ طبرسى، ج ١-٢، ص ٨٥٧) همچنين در روايتى آمده است از لشكرهايى كه امام مهدى (عج) را يارى خواهد رساند، رعب است. (بحارالانوار، ج ٥٢، ص ١٣٩)