عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج1)
(١)
جلد اول (باورهاى دينى- امدادهاى غيبى)
١٥ ص
(٢)
درآمد
١٥ ص
(٣)
1 طرح مسأله
١٥ ص
(٤)
2 اهميّت مسأله
٢٠ ص
(٥)
3 حدود و قلمرو مسأله
٢١ ص
(٦)
4 مفاهيم و اصطلاحات
٢٢ ص
(٧)
5 پيشينۀ پژوهش
٢٥ ص
(٨)
6 روش پژوهش
٢٦ ص
(٩)
7 منابع پژوهش
٢٦ ص
(١٠)
8 مبانى نظرى پژوهش
٢٧ ص
(١١)
9 پيشفرضهاى پژوهش
٣٣ ص
(١٢)
1-9 پيروزى ايران در جنگ
٣٣ ص
(١٣)
2-9 نقش تعيينكنندۀ عوامل معنوى و فرهنگى در دفاع مقدّس
٤١ ص
(١٤)
3-9 نتيجه
٥٦ ص
(١٥)
10 سازماندهى پژوهش
٦٩ ص
(١٦)
٧٣ ص
(١٧)
مقدمه
٧٥ ص
(١٨)
فصل اوّل كليات
٧٧ ص
(١٩)
1 مفهوم باورهاى دينى
٧٧ ص
(٢٠)
2 اهميّت باورهاى دينى
٨١ ص
(٢١)
3 نقش و تأثير باورهاى دينى
٨٤ ص
(٢٢)
1-3 قداست بخشيدن به آرمانها و هدفهاى مكتب
٨٤ ص
(٢٣)
2-3 دميدن روح تعهّد و مسؤوليّت در مؤمنان
٨٧ ص
(٢٤)
فصل دوم ايمان
٩١ ص
(٢٥)
1 ايمان به خداوند
٩١ ص
(٢٦)
1-1 قدرت برتر و سرنوشتساز
٩٢ ص
(٢٧)
2-1 مهمترين عامل پيروزى
٩٦ ص
(٢٨)
3-1 تجلّىدهندۀ ارزشها
١٠١ ص
(٢٩)
2 ايمان به امداد و نصرت الهى
١٠٤ ص
(٣٠)
1-2 اطمينانبخش و اميدآفرين
١٠٧ ص
(٣١)
2-2 پيروزى به دست خداوند
١١١ ص
(٣٢)
١١٧ ص
(٣٣)
1 اعتقاد به ولايت معصومان (ع)
١١٧ ص
(٣٤)
1-1 محبت و عشق
١٢١ ص
(٣٥)
2-1 شباهتجويى و تأسّى
١٢٤ ص
(٣٦)
3-1 التجا و توسّل
١٢٩ ص
(٣٧)
2 اعتقاد به ولايت فقيه
١٣٤ ص
(٣٨)
فصل چهارم دفاع مشروع؛ پيروزى يا شهادت
١٤١ ص
(٣٩)
1 اعتقاد به دفاع مشروع
١٤١ ص
(٤٠)
2 اعتقاد به احدىالحسنيين
١٥١ ص
(٤١)
١٥٩ ص
(٤٢)
مقدمه
١٦١ ص
(٤٣)
فصل اول كليات
١٦٣ ص
(٤٤)
1 مفهوم امدادهاى غيبى
١٦٣ ص
(٤٥)
2 انواع امدادهاى غيبى
١٦٣ ص
(٤٦)
3 امدادهاى غيبى در قرآن
١٦٦ ص
(٤٧)
4 اهميّت امدادهاى غيبى
١٦٨ ص
(٤٨)
5 شرايط بهرهمندى از امدادهاى غيبى
١٧١ ص
(٤٩)
1-5 ايمان
١٧٣ ص
(٥٠)
2-5 مجاهدت و تلاش
١٧٣ ص
(٥١)
3-5 اخلاصورزى
١٧٦ ص
(٥٢)
4-5 استقامت و پايدارى
١٧٧ ص
(٥٣)
5-5 طلب امداد از خداوند
١٧٨ ص
(٥٤)
فصل دوم امدادهاى غيبى و انقلاب اسلامى
١٨١ ص
(٥٥)
1 انقلاب و تحوّل درونى ملّت
١٨٥ ص
(٥٦)
2 هراس و رعب رژيم ستمشاهى
١٨٩ ص
(٥٧)
3 ناكامى آمريكا در صحراى طبس
١٩٢ ص
(٥٨)
فصل سوم امدادهاى غيبى و دفاع مقدّس
١٩٥ ص
(٥٩)
1 تحوّل روحى و معنوى رزمندگان
٢٠٣ ص
(٦٠)
2 نصر به رعب
٢٠٧ ص
(٦١)
3 حوادث طبيعى
٢١٢ ص
(٦٢)
1-3 ابر و مه
٢١٣ ص
(٦٣)
2-3 باران
٢١٦ ص
(٦٤)
3-3 باد و طوفان
٢٢٣ ص
(٦٥)
منابع و مآخذ
٢٣٣ ص
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج1) - تقي زاده اکبري، علي - الصفحة ١٣١ - ٣-١ التجا و توسّل

يكى ديگر از فرماندهان سپاه در خاطره‌اى از عمليات كربلاى ٥، به تأثير توسّل به اهل‌بيت (ع) چنين اشاره مى‌كند:

شهيد حاج حسين بصير در عمليات كربلاى ٥ در غرب كانال ماهى به همراه نيروهاى جان‌بركفش بيست و دو روز حماسه آفريد. در يكى از همين روزها كه عراق براى بازپس‌گيرىِ سرپُلى كه ما گشوده بوديم تمامى امكانات تدافعى و تهاجمى‌اش را در قالب دو تيپ كماندويى وارد عمل كرده بود و فرمانده سپاه چهارم عراق، عدنان خيراللّه، نيز براى روحيه دادن به نيروهايش در منطقه حضور داشت، كار به جايى رسيد كه از نيروهاى در خط ما فقط حاج بصير مانده بود و دو پاسدار و دو طلبۀ بسيجى. در همين گيرودار، حاجى در تماس با من فرمود: فلانى! ما پنج‌نفر به تعداد پنج‌تن آل‌عبا با ذكر مقدّس «يا فاطمةالزهرا» جلويشان را مى‌گيريم؛ حال يا به شهادت مى‌رسيم يا پيروز بازمى‌گرديم. در حالى كه بغض سنگين گلويم را به‌هم مى‌فشرد، آنان را به خدا سپردم. آن‌ها با عزمى آهنين و ايمانى والا به امدادهاى غيبى الهى، اين دو تيپ كماندويى را با جرأت و جسارتى شگرف به يارى خدا به عقب راندند. بعدها از نيروهايى كه در ادامۀ علميات به اسارت ما درآمدند، شنيديم كه مى‌گفتند: شما پانزده گردان وارد عمل كرده بوديد. [١]

مسؤول واحد اطلاعات-عمليات لشكر سيدالشهدا مى‌گويد:

بچّه‌ها براى شناسايى به وسيلۀ يك قايق به يكى از مناطق‌مى‌روند. منطقه از پوشش گياهى برخوردار بود و به اين لحاظ بچه‌ها با پيمودن هشت كيلومتر در آب به نزديكى دشمن رسيده [بودند] و مى‌بايستى از آن به بعد را پياده بروند، لذا قايق را در گوشه‌اى پنهان كرده و مسير را ادامه مى‌دهند. . . پس از


[١] . ما آن شقايقيم (مجموعه خاطرات) ، تقى متقى، ص ٥٩-٦٠.