عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج1) - تقي زاده اکبري، علي - الصفحة ١٠٥ - ٢ ايمان به امداد و نصرت الهى
كمك الهى برخوردار است و اين سرمايۀ گرانسنگى است كه ضعف و سستى را از او مىزدايد و به او قدرت و توانى وافر مىبخشد؛ سرمايهاى كه انسانهاى بىايمان از آن كوچكترين بهرهاى ندارند. اگر آدمى در راهى كه برگزيده است احساس كند كه خداوند متعال مددكار و پشتيبان اوست و در سختىها و فراز و فرودها او را تنها و بىياور نخواهد گذاشت، با صلابت و اطمينان و اميد دوچندانى آن راه را تا نيل به اهداف خويش ادامه مىدهد و از پاى نمىنشيند.
رزمندگان اسلام در حماسۀ دفاع مقدّس با سرمايۀ سترگ ايمان به امداد و نصرت الهى و تكيه بر قدرت بيكران خداوند با خصم نبرد مىكردند و همواره لطف و يارى الهى را با خود همراه مىديدند. آنان حقيقتاً بر اين باور بودند كه چون دين خدا را يارى، و از عزّت و شرف خويش دفاع مىكنند، خداوند نيز آنان را يارى مىكند. اين باور و احساس ژرف هراس از قدرتهاى پوشالى و خُرد را از قلب آنان مىسترد و ترديدشان را زايل مىساخت، روحيهاى بىمانند به آنان مىداد، بر استقامت و پايداريشان مىافزود و روح شوق و اميد به پيروزى نهايى را در آنان مىدميد. رزمندگان اسلام از آن رو كه هم در راه خدا و براى خدا در عرصۀ دفاع مقدّس حضور مىيافتند و هم تلاش و استقامت مىكردند، خود را واجد شرايط جلب حمايت و امداد الهى مىدانستند. از اينرو، به پشتوانۀ امدادهاى الهى دلگرم بودند و بيم و اندوهى نداشتند. [١]حضرت امام خمينى (ره) ، رهبر و اسوۀ رزمندگان، پس از فتح بستان فرمود:
[١] . «در حقيقت، كسانى كه گفتند: پروردگار ما خداست؛ سپس ايستادگى كردند، فرشتگان بر آنانفرود مىآيند [و مىگويند:] هان، بيم مداريد و غمين مباشيد و به بهشتى كه وعده يافته بوديد، شاد باشيد.» فصّلت (٤١) ، آيۀ ٣٠ و نيز ر. ك: احقاف (٤٦) ، آيۀ ١٣.