عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج1) - تقي زاده اکبري، علي - الصفحة ٥٣ - ٢-٩ نقش تعيينكنندۀ عوامل معنوى و فرهنگى در دفاع مقدّس
دنيا زبان به اعتراف گشودند كه تا چه اندازه در افزايش توان رزمى عراق سهيم بودهاند و حتّى نوشابۀ سربازان عراقى را در جنگ عراق عليه ايران تأمين كردهاند. [١]
ج-سكوت و حمايت سازمانهاى بينالمللى
اگر نگوييم سازمانهاى بينالمللى در موضعگيرى در برابر تجاوزعراق به ايران كارنامهاى سياهتر و شرمآورتر از قدرتهاى جهانى و منطقهاى داشتند، بىگمان نسبت به وظايف قانونى خود در محكوم كردن تجاوز و تجاوزگر و حمايت از دفاع و مدافع به گونهاى بىسابقه و شگفتآور كوتاهى كردند و تسامح ورزيدند. در اينجا، شمهاى از عملكرد سازمانهاى بينالمللى را با توجّه به پژوهشهاى مفصّلى كه در اين زمينه انجام شده است، مىآوريم:
يك-سازمان ملل: شوراى امنيت سازمان ملل در تمام طول جنگ از احراز تجاوز عراق براساس منشور سازمان ملل خوددارى كرد و به اين ترتيب، مواد ٤١ و ٤٢ اين منشور را ناديده گرفت و در تمامى قطعنامههاى خود از عراق حمايت كرد. اين شورا يك روز پس از تجاوز عراق به ايران بيانيهاى ضعيف و چند روز بعد اوّلين قطعنامۀ خود را صادر كرد. شوراى امنيت در اين قطعنامه يعنى قطعنامۀ شمارۀ ٤٧٩ و ديگر قطعنامههايى كه پس از آن صادر كرد، سخنى از تجاوز و محكوميّت متجاوز به ميان نياورد و در حالى كه عراق بخشهايى از سرزمين ايران را در تصرف داشت، از دو طرف مىخواست كه به جنگ خاتمه دهند و اختلافات خود را پشت ميز مذاكره و با گفتوگو حل نمايند.
[١] . ر. ك: جنگ تحميلى (مجموعه مقالات) ، مقالۀ «مواضع قدرتهاى بزرگ و جنگ ايران و عراق» ، ص ١٥٦ و ١٦١؛ رويارويى استراتژىها؛ جنگ عراق و ايران، ص ١٢٤-١٢٥ و ١٤١؛ ما اعتراف مىكنيم، ص ١٥٣-١٦٩.