عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج1) - تقي زاده اکبري، علي - الصفحة ٨٥ - ١-٣ قداست بخشيدن به آرمانها و هدفهاى مكتب

طور خاص با ديگر جهان‌بينى‌ها، دادن رنگ تقدّس به آرمان‌ها و اهداف مكتب و دين است. دين الهى همواره به عنوان يك گوهر پرارج و منزلت از تقدّس و مباركى و خجستگى برخوردار بوده است. منشأ اين قداست حقيقت بى‌مثل و مانند خداوند متعال است كه در قرآن كريم، بارها، اين گونه وصف شده است. [١]همچنين قرآن كريم و شبى كه در آن فرو فرستاده شده است، كعبه و پيامبران الهى، همه، مبارك و مقدّسند. [٢]تنها باورهاى دينى مى‌توانند اين قداست را به يك مكتب ارزانى نمايند.

مقدّس بودن يك مكتب و ايده و آرمان‌ها و اهداف آن باعث مى‌شود كه انسان‌هاى معتقد و مؤمن به آن، حتّى ارجمندترين سرمايۀ خود يعنى جان را در راه تحقّق اهداف آن فدا سازند. انسان موحّد و مؤمن از آن‌جا كه سعادت واقعى را در خشنودى پروردگار خويش و عمل به دستورات حياتبخش مكتب و ارزش‌هاى برخاسته از آن مى‌بيند، با اختيار و رغبت از دنياى زودگذر و مواهب دنيوى در مى‌گذرد و براى تحقّق اهداف مكتب از هيچ‌گونه فداكارى دريغ نمى‌ورزد. چنين انسانى چون باور دارد كشته شدن در راه مكتب افتخارى بزرگ و سعادتى بى‌مانند است، از شهادت استقبال مى‌كند و مرگ را به‌سهولت در آغوش مى‌كشد و چون اعتقاد دارد هرگونه سختى و رنجى كه در راه خدا متحمّل گردد بدون پاداش نمى‌ماند، ناملايمات و سختى‌ها را به جان مى‌خرد و در شدائد استقامت مى‌ورزد. همچنين چون قدرت حقيقى و نامحدود را از خداوند مى‌داند، در انجام كارهاى سترگ كه توانى چندين برابر مى‌طلبد، به او تكيه مى‌كند و از او استعانت مى‌جويد. او بر اين باور است كه اگر دين خدا را يارى كند، خداوند نيز او را از امدادها و نصرت‌هاى خويش بهره‌مند