عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج1) - تقي زاده اکبري، علي - الصفحة ٤٧ - ٢-٩ نقش تعيينكنندۀ عوامل معنوى و فرهنگى در دفاع مقدّس
مك فارلين [١]در سال ٦٥ به ايران براى برقرارى ارتباط با ايران-كه با افشاى آن به وسيلۀ مسؤولان جمهورى اسلامى ايران به رسوايى آمريكا در ميان متحدان اروپايى و منطقهاىاش انجاميد-آمريكا براى دلجويى از عراق، اطلاعات دقيقى از اوضاع نظامى ايران را در اختيار عراق گذاشت؛ آگاه كردن ارتش عراق از منطقۀ مورد نظر ايران براى عمليات و جزئيّات تحرّك و مانور نيروهاى ايرانى از جمله اقدامات اطلاعرسانى بود كه در ناكامى ايران در عمليات كربلاى ٤ تبلور يافت. عراقىها بيدرنگ پس از اين عمليات از آمريكايىها تشكّر كردند. [٢]
آمريكا در مقطع پايانى جنگ تصميم گرفت براى جلوگيرى از شكست عراق مستقيماً وارد جنگ شود. نصب پرچم خود بر روى كشتى كويتى همزمان با تصويب قطعنامۀ ٥٩٨ در شوراى امنيت آغاز اين سياست آمريكا بود. در اين مقطع، درگيرىهاى نظامى محدودى ميان آمريكا و ايران رخ داد كه همه نشان از ورود مستقيم آمريكا در جنگ به نفع عراق داشت. براى نمونه، هلىكوپترهاى آمريكايى در ٣١ شهريور ٦٦ كشتى «ايران اجر» را منهدم كردند و همزمان با عمليات بازپسگيرى فاو به وسيلۀ عراق در ٢٩ فروردين ٦٧، به سكوهاى نفتى رشادت، سلمان و مبارك و نيز به ناوهاى ايرانى سهند و جوشن حمله كردند و رزمناو سبلان را بمباران نمودند. سرانجام، دولت آمريكا با حمله به هواپيماى مسافربرى ايران و كشتن ٢٩٠ انسان بيگناه در ١٢ تير ٦٧-كه با سكوت مطلق ابرقدرت شرق همراه بود و از توافق دو ابرقدرت براى پايان
[١] . براى آگاهى از اين سفر و پيامدهاى آن ر. ك: همان، ص ١٦١-١٦٨.
[٢] . رويارويى استراتژىها؛ جنگ عراق و ايران، ص١٤٣-١٤٥؛ سيرى در جنگ ايران و عراق، ج٦، آغاز تا پايان، ص ١٧٢-١٧٣.