عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج1) - تقي زاده اکبري، علي - الصفحة ٢١٩ - ٢-٣ باران
گاه اثر باران در جبهههاى نبرد بهويژه مناطق جنوب، كند كردن يا متوقف ساختن نيروى زرهى و به گِل نشاندن تانكهاى دشمن بود. عمليات والفجر ٨ در اينباره شاهد بسيار روشنى است. سردار محسن رضايى در تاريخ ٣٠/١١/٦٤ در بارۀ اثر باران در اين عمليات مىگويد:
بايد از اين لطف الهى كه شامل حال شد، نهايت استفاده را كرد. مثلاً اين باران ديروز كه موجب توقف كامل دشمن و عقبنشينى او گرديد و برنامههاى ٤٨ ساعت آيندۀ دشمن را در پاتك به خطوط بىنيروى ما بههم ريخت، اصلاً قابل تفسير [مادى] نيست. [١]
راوى تيپ ٣٣ المهدى در گزارش خود از عمليات والفجر ٨ درمحور فاو - امالقصر آورده است:
دشمن از ساعت ٨ صبح ٣/١١/٦٤ از محور فاو-امالقصر و سپس از ضلع غربى درياچۀ نمك كه فقط ١٢ نفر از نيروهاى تيپ المهدى (در سهراهى جادۀ سوم عرضى) در آن مستقر شده بودند، پاتك خود را آغاز كرد. فرمانده تيپ طى تماسى با نيروها گفت: بايد استقامت كنيد، با تمام توان بايستيد. آنها نيز پذيرفتند. نيروهاى عراقى هرچه تلاش كردند كه از ضلع غربى كارخانه پيشروى كنند، موفّق نشدند. پس از آن كه از گشودن اين محور كاملاً مأيوس شدند، نيروها و امكانات خود را بر جادۀ آسفالته (محور لشكر حضرت رسول) منتقل كردند. عراقىها با به كارگيرى تمام امكانات زرهى و نيروها آتش شديدى ايجاد كرده و موفّق شدند چند كيلومتر در محور لشكر حضرت رسول پيشروى كنند. نيروهاى المهدى طى تماسى نظر فرماندهى را با توجّه به اين
[١] . فيش گزارش عمليات، ش ٠٧١٠٧.