عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج1) - تقي زاده اکبري، علي - الصفحة ١٣٩ - ٢ اعتقاد به ولايت فقيه

مى‌باشد، پيروى كنيد و هرچه امر فرمودند، اطاعت كنيد كه اطاعت از ولايت فقيه، واجب و اطاعت از قرآن و اسلام است. اگر خداى نخواسته از ايشان اطاعت و پيروى نكنيم، دستورات خدا را زيرپا گذاشته‌ايم و به آن عمل نكرده‌ايم. [١]

باور ولايت فقيه و تولّى ولايت حضرت امام آن‌چنان در جان رزمندگان اسلام ريشه داشت كه حتّى آزادگان سرافراز نيز در دوران سخت اسارت و زير شكنجه‌هاى بعثيان حاضر نبودند براى رهايى و آسايش خود، كوچك‌ترين اهانتى نسبت به حضرت امام روا بدارند. نوجوان اسير ايرانى در پاسخ خبرنگار فرانسوى مى‌گويد:

او (امام خمينى (ره)) رهبر من است و هر كارى او گفت؛ او گفت‌برويد، ما مى‌رويم و هرچه ايشان بگويد. [٢]

روزى بعثيان ناجوانمرد يك بسيجى را زير فشار مى‌گذارند كه به‌امام ناسزا بگويد. اين بسيجى دلاور با كمال شجاعت مى‌گويد:

اگر شما براى رهبرتان ارزش قائل نيستيد، من به رهبرم ايمان دارم و حاضرم بميرم، امّا به رهبرم توهين نكنم. [٣]

يكى از خلبانان شجاع در بازجويى و در پاسخ به پرسش بازجو كه‌پرسيد شما از [امام] خمينى چه خيرى ديده‌ايد كه او را دوست داريد و اين‌قدر از او پشتيبانى مى‌كنيد، مى‌گويد:

آيا به دست آوردن استقلال مملكت، بيرون راندن بيگانگان، اخراج شاه خائن، بسته شدن مراكز فساد و برقرارى حكومت اسلامى كافى نيست؟ از