پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٣٨ - ٥٠ - غصه روزى خوردن
كرد. اگر كسى دنيا را رها كند و دنبال تجارت آخرت باشد خدا تجارت او را سودمند مى كند. چقدر ارزش دارد كه انسان در اين چند سال عمر كوتاه دنيا، تجارتى كند كه باقى بماند. تجارتى كه خدا آن را تضمين كند و بيمه نمايد. هر كس يك درهم صدقه بدهد، به اندازه كوه احد پرورش پيدا مى كند. اين تشبيهات براى اين است كه عقل ما كشش و درك آن را داشته باشد.
يَقُولُ اللهُ تَعالي ﴿رِجالٌ لا تُلْهيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكرِ اللهِ وَ اقامِ الصَّلوةِ وَ ايتاءِ الزَّكاةِ يَخافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فيهِ القُلُوبُ وَ الْابْصارُ﴾ [١] خدا مى فرمايد: مردان الهى كسانى هستند كه نه تجارت و سوداگرى و نه معاملات، آنها را از ياد خدا و نماز و زكات باز مىدارد و از شدت اهوال روز قيامت مضطربند.
مرحوم فاضل دربندى مرد بزرگوار و عالمى جليل القدر و عاشق امام حسين ٧ بود. مى فرمود: من از قيامت وحشت دارم و چيزى هم ندارم كه سرمايهى من در قيامت باشد مىخواهم دستم به دامن امام حسين ٧ باشد فلذا هنگام احتضار فرمود، علماء جمع شوند و وصيت كرد مرا در نجف به خاك نسپاريد بلكه در كربلا دفن كنيد. حاضرين تعجب كردند كه همه دوست دارند در وادى السلام نجف دفن شوند اما چرا ايشان مى گويد به كربلا ببريد. علت را از خود آقا پرسيدند. فرمود: روايت است كه هر كس در نجف دفن شود از بركت مولا اميرالمؤمنين ٧ خدا بدون حساب او را به بهشت مىبرد و من مىترسم كه مرا به نجف ببرند و عاقبت چنين شود و حال آن كه
[١]. سوره نور آيه ٣٧.