پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٥٧ - ٥٧ - دورى از گناهان

سُبْحانَ الله و ديگر اذكار خيلى خوب است اما امكان دارد مراد از ذكر خدا، ياد خدا بودن باشد يعنى در هر كارى و سخنى اگر خدا راضى است، انجام بدهيم والا آن را ترك كنيم زيرا خدا مى فرمايد: باقيات صالحات است كه در پيش خدا ارزش دارد و ثواب خواهد داشت و يكى از باقيات صالحات ذكر خداست. ما بايد بپذيريم كه روزى به اعمال صالح نياز داريم زيرا خواهيم مرد و بعد از مرگ هم اول كار ماست و كسى را هم بدون حساب رها نمى كنند. ﴿الْيَوْمَ عَمَلٌ وَ لا حِسابٌ وَ غَداً حِسابٌ وَ لا عَمَلٍ﴾ [١] آن جا به توشه نياز داريم و اين توشه را بايد در اين دنيا جمع كرد. شما عزيزان روحانى كه قدم به عرصه علم و عمل گذاشته ايد بايد هدف داشته باشيد اگر هدف شما اين باشد كه ملا شويد و مردم را ارشاد و هدايت كنيد اين عمل جزء باقيات صالحات است و رضاى خدا در آن است. توصيه مى شود كه منبرهاى خود را از روايات و احاديث اهل بيت عصمت و طهارت سرشار كنيد. مرحوم آقا شيخ عباس قمى (رحمه الله) دل‌ها را با خواندن يك حمد و سوره منقلب مى‌كرد. در درس‌ها جدى باشيد و براى رضاى خدا درس بخوانيد عمر خود را به بطالت نگذرانيد.

مبادا در شما روحيه اى ايجاد شود كه آمدن و نيامدن به درس براى شما فرق نكند. روايت دارد خداوند يُعامِلُ مَعَ النّاسِ كَمُعامِلَتِهِ مَعَهُ با مردم طورى رفتار مى كند كه مردم با خدا رفتار مى‌كنند با درس هر برخوردى كنيد درس هم با شما آن طور برخورد مى كند يعنى منافعش را از شما كم مى كند.

يَابنَ مَسعُود لا تَكُونَنَّ مِمَّنْ يَهدي النّاسَ الَي الخَيرِ وَ يَأْمُرُهُمْ بِالْخَيْرِ وَ هُوَ غافِلٌ عَنهُ يَقُولُ اللهُ تَعالى ﴿اتَأْمُرُونَ النّاسَ بِالبِرِّ وَ

[١]. نهج البلاغه خطبه ٤٢.