پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٦٨ - ١٧ - علماى آخرالزمان
مگر مى شود سخن كسى كه خود را نساخته در مردم اثر گذارد.
خدا رحمت كند مرحوم امام خمينى (رحمه الله) را وقتى در درس ايشان شركت مىكرديم مى فرمود: در كارهايتان يك به يك دقت كنيد آنها را در مقابل امام زمان (عج) كه ميزان الاعمال است بگذاريد اگر رضايت دارد و امضاء مى كند انجام دهيد. واقعاً اگر خدايى ناكرده آقا ناراضى باشد و بگويد چرا چنين كردى بايد جواب را آماده كنيم بايد جواب قانع كننده بدهيم بنابراين در جمله ﴿يا ايُّها الَّذين آمَنُوا﴾ [١]، ﴿آمِنُوا﴾ چند معنا شده يكى اين كه يا ﴿ايها الذين آمَنوا﴾ يعنى ﴿آمنوا﴾ بالقول، ﴿آمِنُوا﴾ يعنى آمِنُوا بالعمل پس ما بايد با عمل ثابت كنيم كه پيرو دستورات الهى و خاندان عصمت و طهارت هستيم. ما بايد باورمان بيايد كه اعمال ما را خدا مىبيند. امام زمان (عج) آن را نگاه مىكنند كه اگر چنين شد خيلى از كارهاى ما اصلاح مى شود. به هر حال كار، مشكل و وظيفهى ما سنگين است. فرداى قيامت بايد پاسخگوى اعمال خود باشيم. بى جهت نبود كه بعضى از بزرگان شبها مىنشستند و گريه مىكردند. در حالات مرحوم آيت الله آقاى سيد محمد باقر شفتى (رحمه الله) ملقب به حجة الاسلام بزرگ آمده است كه آن بزرگوار شبها مىرفت در باغچه و صداى ضجه و ناله اش بلند مىشد خاك بر سر خود مىريخت و گريه مىكرد. اين كار ايشان باعث تعجب عدهاى شده بود. وقتى از نزديكان ايشان سئوال نمودند فهميدند كه برنامه آقا در شبها چنين است كه از خوف الهى گريه كند و منقلب شود.
[١]. سوره نساء آيه ١٣٦.