پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود
(١)
شناسنامه کتاب
٢ ص
(٢)
فهرست مطالب
٥ ص
(٣)
مقدمه
٩ ص
(٤)
1 - شرح حال عبدالله بن مسعود
١١ ص
(٥)
2 - صبر در مشكلات
١٢ ص
(٦)
3 - ثواب صابرين
١٤ ص
(٧)
4 - علائم صابرين
١٧ ص
(٨)
5 - علامت زهد
٢٠ ص
(٩)
6 - نحوه مواجهه با فقر
٢٤ ص
(١٠)
7 - دنيا براى كافران است
٢٦ ص
(١١)
8 - علامت شوق به بهشت
٣١ ص
(١٢)
9 - هلاكت دنياپرستان
٣٦ ص
(١٣)
10 - آگاهى از حالات برخى پيغمبران
٣٧ ص
(١٤)
11 - بينش پيغمبران
٤٢ ص
(١٥)
12 - ساكنين جهنم و بهشت
٥١ ص
(١٦)
13 - مردم آخرالزمان
٥٢ ص
(١٧)
14 - دنياپرستان
٥٥ ص
(١٨)
15 - نحوه رفتار با بيدين
٦٢ ص
(١٩)
16 - علائم دنياپرستان
٦٥ ص
(٢٠)
17 - علماى آخرالزمان
٦٦ ص
(٢١)
18 - اثر علم بيعمل
٧٤ ص
(٢٢)
19 - اثر يادگيرى قرآن و علم بيعمل
٧٦ ص
(٢٣)
20 - دوستان شايسته
٧٩ ص
(٢٤)
21 - مردمان دنياپرست
٨١ ص
(٢٥)
22 - ترس از خدا
٨٥ ص
(٢٦)
23 - رها كردن كارهاى بيهوده
٨٨ ص
(٢٧)
24 - رها نكردن اطاعت
٨٩ ص
(٢٨)
25 - دورى از دنيا
٩١ ص
(٢٩)
26 - دورى از غرور
٩٣ ص
(٣٠)
27 - تفكر در آيات قرآن
٩٥ ص
(٣١)
28 - اجتناب از گناهان
٩٦ ص
(٣٢)
29 - دورى از غضب
٩٨ ص
(٣٣)
30 - آرزوى كوتاه
٩٨ ص
(٣٤)
31 - دلبستگى به دنيا
١٠٠ ص
(٣٥)
32 - مردم آخرالزمان
١٠١ ص
(٣٦)
33 - رباخوارى و اثرات آن
١٠٢ ص
(٣٧)
34 - زندگى سخت با ترك ياد خدا
١٠٤ ص
(٣٨)
35 - تمسخر مؤمنين
١٠٥ ص
(٣٩)
36 - مستى گناه
١٠٧ ص
(٤٠)
37 - دنيا ملعون است
١٠٨ ص
(٤١)
38 - اخلاص در عمل
١١١ ص
(٤٢)
39 - رها كردن نعمتهاى دنيا
١١٢ ص
(٤٣)
40 - هدف در اعمال
١١٣ ص
(٤٤)
41 - ستايش مردم
١١٥ ص
(٤٥)
42 - زياد كردن عمل خوب
١١٥ ص
(٤٦)
43 - تأخير در توبه
١١٧ ص
(٤٧)
44 - تكيه به دنيا زدن
١٢٠ ص
(٤٨)
45 - عبرت گرفتن از گذشتگان
١٢٠ ص
(٤٩)
46 - تقوا در همه حال
١٢٢ ص
(٥٠)
47 - دشمنى با شيطان
١٢٣ ص
(٥١)
48 - محاسبه نفس
١٣١ ص
(٥٢)
49 - صحبت بدون علم
١٣٢ ص
(٥٣)
50 - غصه روزى خوردن
١٣٥ ص
(٥٤)
51 - تجارت آخرت
١٤٠ ص
(٥٥)
53 - اثر ذكر خدا
١٤١ ص
(٥٦)
53 - دوست داشتن صلحاء
١٤٣ ص
(٥٧)
54 - شرك به خدا
١٤٥ ص
(٥٨)
55 - با اولياء بودن
١٤٧ ص
(٥٩)
56 - وقار داشتن
١٤٨ ص
(٦٠)
57 - دورى از گناهان
١٥٥ ص
(٦١)
58 - حفظ زبان
١٥٨ ص
(٦٢)
59 - مراقبت از باطن
١٦٠ ص
(٦٣)
60 - ياد قيامت
١٦٢ ص
(٦٤)
61 - ترس از خدا در همه حال
١٦٣ ص
(٦٥)
62 – انصاف
١٦٤ ص
(٦٦)
63 - خشوع بيهوده
١٦٥ ص
(٦٧)
64 - سختگيرى با مردم
١٦٦ ص
(٦٨)
65 - راستگويى و احسان
١٦٧ ص

پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٦٨ - ١٧ - علماى آخرالزمان

مگر مى شود سخن كسى كه خود را نساخته در مردم اثر گذارد.

خدا رحمت كند مرحوم امام خمينى (رحمه الله) را وقتى در درس ايشان شركت مى‌كرديم مى فرمود: در كارهايتان يك به يك دقت كنيد آنها را در مقابل امام زمان (عج) كه ميزان الاعمال است بگذاريد اگر رضايت دارد و امضاء مى كند انجام دهيد. واقعاً اگر خدايى ناكرده آقا ناراضى باشد و بگويد چرا چنين كردى بايد جواب را آماده كنيم بايد جواب قانع كننده بدهيم بنابراين در جمله ﴿يا ايُّها الَّذين آمَنُوا﴾ [١]، ﴿آمِنُوا﴾ چند معنا شده يكى اين كه يا ﴿ايها الذين آمَنوا﴾ يعنى ﴿آمنوا﴾ بالقول، ﴿آمِنُوا﴾ يعنى آمِنُوا بالعمل پس ما بايد با عمل ثابت كنيم كه پيرو دستورات الهى و خاندان عصمت و طهارت هستيم. ما بايد باورمان بيايد كه اعمال ما را خدا مى‌بيند. امام زمان (عج) آن را نگاه مى‌كنند كه اگر چنين شد خيلى از كارهاى ما اصلاح مى شود. به هر حال كار، مشكل و وظيفه‌ى ما سنگين است. فرداى قيامت بايد پاسخگوى اعمال خود باشيم. بى جهت نبود كه بعضى از بزرگان شب‌ها مى‌نشستند و گريه مى‌كردند. در حالات مرحوم آيت الله آقاى سيد محمد باقر شفتى (رحمه الله) ملقب به حجة الاسلام بزرگ آمده است كه آن بزرگوار شب‌ها مى‌رفت در باغچه و صداى ضجه و ناله اش بلند مى‌شد خاك بر سر خود مى‌ريخت و گريه مى‌كرد. اين كار ايشان باعث تعجب عده‌اى شده بود. وقتى از نزديكان ايشان سئوال نمودند فهميدند كه برنامه آقا در شب‌ها چنين است كه از خوف الهى گريه كند و منقلب شود.


[١]. سوره نساء آيه ١٣٦.