پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٠٤ - ٣٤ - زندگى سخت با ترك ياد خدا

را نميدانند، بين مردم برويد چند تا حديث بگوييد، چند تا مسئله به آنها ياد بدهيد، مقدارى به مردم تذكر دهيد.

بايد ﴿الَّذينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللهِ﴾ [١] باشيد. امروزه بحمدالله زمينه تبليغ مهيا است كه وظيفه خود را انجام دهيد ولى مسئله مهم اين است كه اول خود را اصلاح كنيد. اگر خودتان عمل كنيد، حرف شما در مردم اثرمى كند بايد طورى باشيد كه مردم با ديدن شما به ياد خدا بيفتند.

٣٤- زندگى سخت با ترك ياد خدا

يَابْنَ مَسعُود مَنْ رَدَّ عَن ذِكري وَ ذِكْرِ الآخِرَةِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطاناً فَهُوَ لَهُ قَرين هر كس از ياد خدا غافل باشد خدا شيطان را هم نشين او مى كند. اميرالمؤمنين على ٧ فرمودند: دو چيز را هيچ گاه فراموش نكنيد، يكى ياد خدا و يكى ياد مرگ و دو چيز را براى هميشه فراموش كنيد يكى اين كه اگر به كسى احسان و خدمتى نموديد آن را فراموش كنيد و دوم اين كه اگر كسى به شما بدى كرد از او بگذريد و فراموش نماييد. بنابراين اگر كسى خدا را فراموش كرد شيطان همدم او مى شود. خداوند عالم آدميزاد را حتى در رحم مادر جفت آفريد. در دنيا جفت انسان يا شيطان است يا ملائكة الله. خوشا به سعادت كسى كه جفت او ملائكه باشد و خدا قرين او باشد. خدا اين دو را به جاى هم قرارداده پس بستگى دارد انسان كدام را انتخاب كند خدا نمى خواهد شيطان را قرين بنده اش كند. اگر چنين بود پيغمبران‌

[١]. سوره احزاب آيه ٣٩.