پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود
(١)
شناسنامه کتاب
٢ ص
(٢)
فهرست مطالب
٥ ص
(٣)
مقدمه
٩ ص
(٤)
1 - شرح حال عبدالله بن مسعود
١١ ص
(٥)
2 - صبر در مشكلات
١٢ ص
(٦)
3 - ثواب صابرين
١٤ ص
(٧)
4 - علائم صابرين
١٧ ص
(٨)
5 - علامت زهد
٢٠ ص
(٩)
6 - نحوه مواجهه با فقر
٢٤ ص
(١٠)
7 - دنيا براى كافران است
٢٦ ص
(١١)
8 - علامت شوق به بهشت
٣١ ص
(١٢)
9 - هلاكت دنياپرستان
٣٦ ص
(١٣)
10 - آگاهى از حالات برخى پيغمبران
٣٧ ص
(١٤)
11 - بينش پيغمبران
٤٢ ص
(١٥)
12 - ساكنين جهنم و بهشت
٥١ ص
(١٦)
13 - مردم آخرالزمان
٥٢ ص
(١٧)
14 - دنياپرستان
٥٥ ص
(١٨)
15 - نحوه رفتار با بيدين
٦٢ ص
(١٩)
16 - علائم دنياپرستان
٦٥ ص
(٢٠)
17 - علماى آخرالزمان
٦٦ ص
(٢١)
18 - اثر علم بيعمل
٧٤ ص
(٢٢)
19 - اثر يادگيرى قرآن و علم بيعمل
٧٦ ص
(٢٣)
20 - دوستان شايسته
٧٩ ص
(٢٤)
21 - مردمان دنياپرست
٨١ ص
(٢٥)
22 - ترس از خدا
٨٥ ص
(٢٦)
23 - رها كردن كارهاى بيهوده
٨٨ ص
(٢٧)
24 - رها نكردن اطاعت
٨٩ ص
(٢٨)
25 - دورى از دنيا
٩١ ص
(٢٩)
26 - دورى از غرور
٩٣ ص
(٣٠)
27 - تفكر در آيات قرآن
٩٥ ص
(٣١)
28 - اجتناب از گناهان
٩٦ ص
(٣٢)
29 - دورى از غضب
٩٨ ص
(٣٣)
30 - آرزوى كوتاه
٩٨ ص
(٣٤)
31 - دلبستگى به دنيا
١٠٠ ص
(٣٥)
32 - مردم آخرالزمان
١٠١ ص
(٣٦)
33 - رباخوارى و اثرات آن
١٠٢ ص
(٣٧)
34 - زندگى سخت با ترك ياد خدا
١٠٤ ص
(٣٨)
35 - تمسخر مؤمنين
١٠٥ ص
(٣٩)
36 - مستى گناه
١٠٧ ص
(٤٠)
37 - دنيا ملعون است
١٠٨ ص
(٤١)
38 - اخلاص در عمل
١١١ ص
(٤٢)
39 - رها كردن نعمتهاى دنيا
١١٢ ص
(٤٣)
40 - هدف در اعمال
١١٣ ص
(٤٤)
41 - ستايش مردم
١١٥ ص
(٤٥)
42 - زياد كردن عمل خوب
١١٥ ص
(٤٦)
43 - تأخير در توبه
١١٧ ص
(٤٧)
44 - تكيه به دنيا زدن
١٢٠ ص
(٤٨)
45 - عبرت گرفتن از گذشتگان
١٢٠ ص
(٤٩)
46 - تقوا در همه حال
١٢٢ ص
(٥٠)
47 - دشمنى با شيطان
١٢٣ ص
(٥١)
48 - محاسبه نفس
١٣١ ص
(٥٢)
49 - صحبت بدون علم
١٣٢ ص
(٥٣)
50 - غصه روزى خوردن
١٣٥ ص
(٥٤)
51 - تجارت آخرت
١٤٠ ص
(٥٥)
53 - اثر ذكر خدا
١٤١ ص
(٥٦)
53 - دوست داشتن صلحاء
١٤٣ ص
(٥٧)
54 - شرك به خدا
١٤٥ ص
(٥٨)
55 - با اولياء بودن
١٤٧ ص
(٥٩)
56 - وقار داشتن
١٤٨ ص
(٦٠)
57 - دورى از گناهان
١٥٥ ص
(٦١)
58 - حفظ زبان
١٥٨ ص
(٦٢)
59 - مراقبت از باطن
١٦٠ ص
(٦٣)
60 - ياد قيامت
١٦٢ ص
(٦٤)
61 - ترس از خدا در همه حال
١٦٣ ص
(٦٥)
62 – انصاف
١٦٤ ص
(٦٦)
63 - خشوع بيهوده
١٦٥ ص
(٦٧)
64 - سختگيرى با مردم
١٦٦ ص
(٦٨)
65 - راستگويى و احسان
١٦٧ ص

پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٤٢ - ٥٣ - اثر ذكر خدا

لَمْ يَبالُوا ما يَنْقُصُ مِنْ دينِهِمْ بَعْدَ اذْ سَلُمَتْ دُنْياهُمْ وقتى مومنى لا اله الا الله مى گويد غضب خدا را دور مى كند مگر آن كه ابائى نداشته باشد كه به دينش نقصان وارد گردد، بعد از آن كه دنيايش سالم بماند.

وقتى انسان به دنياى خود اهميت بدهد و دينش را فراموش كند. يَقُولُ اللهَ كَذِبْتُم كَذِبْتُم لَسْتُم بِها بِصادِقين خدا مى فرمايد: دروغ مى‌گوييد و صادق نيستيد. اى واى بر حال انسان اگر خدا به او بگويد دروغ مى‌گوييد. عزيزان روحانى، شما به اين لباس آمديد و ملا شديد. وظيفه شما از عوام الناس خيلى سنگين تر است. بايد توجه شما به كار خدا و دين بيشتر باشد. دنيا را بايد از خود دور كنيد. خدا به بعضى از طبقات پاداش را دو برابر داده و كيفر را هم مضاعف مى كند. اگر طبقه‌ى روحانيت بى توجهى كند دو برابر چوب خواهد خورد. درست است كه خدا رحمت دارد ولى كرم خدا نبايد شما را مغرور كند دين را با دنيا معامله نكنيد. تقواى عملى و قوى داشته باشيد.

فَانَّهُ يَقُولُ اللهُ تَعالى ﴿الَيْهِ يَصْعَدُ كَلِمُ الطَّيِّبِ وَ الْعَمَلُ الصّالِحُ يَرْفَعُهُ﴾ [١]. هر لا اله الا الله گفتنى بالا نمى رود و هر عملى پذيرفته نمى شود. بايد كلمه طيب باشد و از سينه شخص با تقوا بيرون آيد تا مقبول گردد كسى كه نماز بخواند و روزه بگيرد، درس بخواند و منبر برود اما براى پول و براى اين كه شهرت پيدا كند، آيا عمل او در نزد خدا ارزش دارد. اين قدر ارزش دارد كه ملائكه بال‌هايشان را زير پاى طالب علم پهن كنند.

لِتَضَعَ المَلائِكَةُ اجْنِحَتَها تَحْتَ قَدَمَيْهِ حال طالب علم آن را با


[١]. سوره فاطر آيه ١٠.