پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود
(١)
شناسنامه کتاب
٢ ص
(٢)
فهرست مطالب
٥ ص
(٣)
مقدمه
٩ ص
(٤)
1 - شرح حال عبدالله بن مسعود
١١ ص
(٥)
2 - صبر در مشكلات
١٢ ص
(٦)
3 - ثواب صابرين
١٤ ص
(٧)
4 - علائم صابرين
١٧ ص
(٨)
5 - علامت زهد
٢٠ ص
(٩)
6 - نحوه مواجهه با فقر
٢٤ ص
(١٠)
7 - دنيا براى كافران است
٢٦ ص
(١١)
8 - علامت شوق به بهشت
٣١ ص
(١٢)
9 - هلاكت دنياپرستان
٣٦ ص
(١٣)
10 - آگاهى از حالات برخى پيغمبران
٣٧ ص
(١٤)
11 - بينش پيغمبران
٤٢ ص
(١٥)
12 - ساكنين جهنم و بهشت
٥١ ص
(١٦)
13 - مردم آخرالزمان
٥٢ ص
(١٧)
14 - دنياپرستان
٥٥ ص
(١٨)
15 - نحوه رفتار با بيدين
٦٢ ص
(١٩)
16 - علائم دنياپرستان
٦٥ ص
(٢٠)
17 - علماى آخرالزمان
٦٦ ص
(٢١)
18 - اثر علم بيعمل
٧٤ ص
(٢٢)
19 - اثر يادگيرى قرآن و علم بيعمل
٧٦ ص
(٢٣)
20 - دوستان شايسته
٧٩ ص
(٢٤)
21 - مردمان دنياپرست
٨١ ص
(٢٥)
22 - ترس از خدا
٨٥ ص
(٢٦)
23 - رها كردن كارهاى بيهوده
٨٨ ص
(٢٧)
24 - رها نكردن اطاعت
٨٩ ص
(٢٨)
25 - دورى از دنيا
٩١ ص
(٢٩)
26 - دورى از غرور
٩٣ ص
(٣٠)
27 - تفكر در آيات قرآن
٩٥ ص
(٣١)
28 - اجتناب از گناهان
٩٦ ص
(٣٢)
29 - دورى از غضب
٩٨ ص
(٣٣)
30 - آرزوى كوتاه
٩٨ ص
(٣٤)
31 - دلبستگى به دنيا
١٠٠ ص
(٣٥)
32 - مردم آخرالزمان
١٠١ ص
(٣٦)
33 - رباخوارى و اثرات آن
١٠٢ ص
(٣٧)
34 - زندگى سخت با ترك ياد خدا
١٠٤ ص
(٣٨)
35 - تمسخر مؤمنين
١٠٥ ص
(٣٩)
36 - مستى گناه
١٠٧ ص
(٤٠)
37 - دنيا ملعون است
١٠٨ ص
(٤١)
38 - اخلاص در عمل
١١١ ص
(٤٢)
39 - رها كردن نعمتهاى دنيا
١١٢ ص
(٤٣)
40 - هدف در اعمال
١١٣ ص
(٤٤)
41 - ستايش مردم
١١٥ ص
(٤٥)
42 - زياد كردن عمل خوب
١١٥ ص
(٤٦)
43 - تأخير در توبه
١١٧ ص
(٤٧)
44 - تكيه به دنيا زدن
١٢٠ ص
(٤٨)
45 - عبرت گرفتن از گذشتگان
١٢٠ ص
(٤٩)
46 - تقوا در همه حال
١٢٢ ص
(٥٠)
47 - دشمنى با شيطان
١٢٣ ص
(٥١)
48 - محاسبه نفس
١٣١ ص
(٥٢)
49 - صحبت بدون علم
١٣٢ ص
(٥٣)
50 - غصه روزى خوردن
١٣٥ ص
(٥٤)
51 - تجارت آخرت
١٤٠ ص
(٥٥)
53 - اثر ذكر خدا
١٤١ ص
(٥٦)
53 - دوست داشتن صلحاء
١٤٣ ص
(٥٧)
54 - شرك به خدا
١٤٥ ص
(٥٨)
55 - با اولياء بودن
١٤٧ ص
(٥٩)
56 - وقار داشتن
١٤٨ ص
(٦٠)
57 - دورى از گناهان
١٥٥ ص
(٦١)
58 - حفظ زبان
١٥٨ ص
(٦٢)
59 - مراقبت از باطن
١٦٠ ص
(٦٣)
60 - ياد قيامت
١٦٢ ص
(٦٤)
61 - ترس از خدا در همه حال
١٦٣ ص
(٦٥)
62 – انصاف
١٦٤ ص
(٦٦)
63 - خشوع بيهوده
١٦٥ ص
(٦٧)
64 - سختگيرى با مردم
١٦٦ ص
(٦٨)
65 - راستگويى و احسان
١٦٧ ص

پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٠٨ - ٣٧ - دنيا ملعون است

طرفى هر كارى را هم كه بخواهند، انجام مى‌دهند. آن‌ها بايد بدانند جايگاهشان جهنم است زيرا جسم كثيف و جرم گرفته را بايد داخل آتش انداخت تا صيقلى شود. اين ها را بايد به جهنم ببرند تا جوهره‌ى اصلى آنان بيرون آيد. ﴿فَحَسْبُهُمْ جَهَنَّمُ يَصْلَوْنَها فَبِئْسَ المَصير﴾ [١] جهنم بد جايگاهى است.

يَقُولُ اللهُ تَعالي ﴿صُمُّ بُكْمٌ عُمْي فَهُمْ لا يَرْجِعُونَ﴾ [٢] ويَقُولُ ﴿انّا جَعَلْنا ما عَلَي الارْضِ زينَةً لَّها لِنَبْلُوَهُمْ ايُّهُمْ احْسَنُ عَمَلًا﴾ [٣] ﴿وَ انّا لَجاعِلُونَ ما عَلَيْها صَعِيداً جُرُزاً﴾ [٤]. خدا مى فرمايد: اين‌ها كر و كور و لال هستند، راه بازگشت برايشان نيست و آن چه را كه در روى زمين قرار داده ايم، براى آن‌ها زينت كرديم تا بيازمايم چه كسى عملش بهتر است ﴿طَبَعَ اللهُ عَلي قُلُوبِهِم﴾ خدا بر قلوبشان مهر مى‌زند.

٣٧- دنيا ملعون است

يَابْنَ مَسعُود الدُّنْيا مَلْعُونَةٌ مَلْعُونٌ مَنْ فيها وَ مَلْعُونٌ مَنْ طَلِبَها وَ احَبَّها وَ نَصَبَ لَها دنيا هم خودش ملعون است هم كسانى كه در آن هستند و دنيا را طلب مى‌كنند همه‌ى اين‌ها منفورند يعنى از رحمت خدا دور بوده و خدا به اين‌ها عنايتى ندارد. وقتى مى گويند لعن الله فلاناً يعنى از رحمت خدا دور باد. چون خود دنيا مورد توجه ذات اقدس خدا نيست پس او طالبين دنيا را هم دوست ندارد و علاقمندان‌


[١]. سوره مجادله آيه ٨.

[٢]. سوره بقره آيه ١٨.

[٣]. سوره كهف آيه ٧.

[٤]. سوره كهف آيه ٨.