پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٥٩ - ١٤ - دنياپرستان
خداوند دنيا را به ما داده براى اين كه به آخرت برسيم. عزيزان دنيا را براى آخرت بخواهيد كه ضرر و زيان نكنيد. شخصى به امام صادق ٧ عرض كرد وضع مالى من بسيار خوب است آيا من گرفتار عذاب الهى مىشوم آن حضرت فرمودند: مال و ثروتى كه دارى، براى چه جمع كردهاى؟ آن شخص عرض كرد: براى اين كه زندگى خود را تامين كرده و به همسايگان و مستمندان نيز رسيدگى كنم و به جامعه خدمت كرده و كارهاى خير انجام دهم امام صادق ٧ فرمودند: اينها دنيا نيست و كارهاى آخرتى است دنيا در جايى است كه هميشه به فكر خود باشى و تجملات زندگى خود را افزون كنى و بهترين خوراك و پوشاك و خانه داشته باشى در حالى كه ضعفاء و بيچارگان نان شب نداشته باشند.
يَابْنَ مَسعُود مَحاريبُهُم نِسائُهُم وَ شَرَفُهُم الدَّراهِمُ وَ الدَنانير اين دسته از مردم عبادتگاه و محرابشان زن هايشان است يعنى مطيع آنها هستند و هر چه بگويند انجام مىدهند و كارى به رضايت پروردگار عالم ندارند و شرف و عزتشان در پول است هميشه دنبال تكاثر اموال و ثروت و سود بيشترند چون تامين زندگى مرز ندارد فلذا به آن چه كه دارند قانع نيستند و با همه تجملاتى كه براى زندگى خود به وجود آورده اند با هم اگر پولى بدست آورند اسراف مىكنند تنها چيزى كه مىتواند جلو انسان را بگيرد مسئله تقوا و خداست. انسان مومن هر كارى را كه مىخواهد انجام دهد، رضايت خداوند را مىطلبد به آن چه كه دارد راضى است زندگى را به قدر كفاف مىخواهد و اگر خداوند به او بيشتر مىدهد او هم به ديگران مىرسد. بعضى از انسانها