پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣١ - ٨ - علامت شوق به بهشت

طَرْفَةَ عَينٍ ابَداً [١] حقيقت آن است كه خدا يك لحظه ما را به خودمان وا نگذارد در غير اين صورت كار تمام است وَ الْمُخْلِصُونَ في خَطَرٍ عَظيم بايد هميشه در حال وحشت و اضطراب باشيم هر چه مقامتان بالا برود خطر سقوط بيشتر است.

هر كس اراده آخرت كند و با اعتقاد برايش تلاش كند ارزش دارد و بهرمند خواهد شد.

٨- علامت شوق به بهشت‌

يا بْنَ مَسعُود مَنِ اشْتاقَ الجَنَّةَ سارَعَ فِي الْخَيراتِ وَمَنْ خافَ النارَ تَرَكَ الشَهَواتِ وَ مَنْ تَرَقَّبَ المَوْتَ انْتَهي عَنِ اللَّذّاتِ وَ مَنْ زَهِدَ فِي الدُّنْيا هانَتْ عَلَيهِ المُصيباتِ.

هر كس كه علاقمند به بهشت است و دوست دارد سعادتمند گردد بايد نسبت به انجام كارهاى خير شتاب كند.

اگر انسان باور كند كه عمل خير او را به بهشت مى‌برد براى انجام آن مى‌شتابد چون قابل رشد است هم در امور ماديات و هم در مسائل معنوى، در باب ماديات بشر دنبال كارى مى‌رود كه درآمد بيشترى داشته باشد. پس در بعد معنويات و امر آخرت چون خواهان سعادت بيشتر است بايد دنبال كارهاى نيك برود لكن مهم اين است كه باورش شود و از اين كه انجام عبادات و اعمال صالح براى انسان سخت و سنگين است، معلوم مى شود كه خوب باور نكرده است.

در روايت است اصحاب پيامبر اكرم ٦ در امور خيريه مسابقه مى‌گذاشتند و هم چنين نقل شده در روز عاشورا اصحاب امام‌

[١]. وسائل الشيعه ج ٦ صفحه ٤٧١.