پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٠٧ - ٣٦ - مستى گناه
است؟ آيا مى شود با اين وضع به مقامى رسيد؟
عزيزان اگر دلتان مىخواهد در اين مسير باشيد و به مقامات بالاى علمى و معنوى برسيد بايد همت كنيد هم رضاى خدا را به دست آوريد و هم از بركت درس و لباستان مردم را نجات دهيد و اين كار فقط با جديت و تلاش و حضور مستمر در درسها و رعايت تقوا و پرهيزگارى ميسّر است.
٣٦- مستى گناه
يَابْنَ مَسعُود احذَر سُكْرَ الخَطيئَةِ فَانَّ لِلخَطيئَةِ سُكْراً كَسُكْرِ الشَّرابِ بَلْ هُوَ اشَدّ سُكراً مِنهُ از مستى گناه پرهيز كن بدرستى كه براى گناه مستى است مانند مستى شراب بلكه شديدتر از آن. اگر كسى گناه كرد و توبه نكرد، رفته رفته از خدا دور مى شود زيرا گناه عقل انسان را زايل مى كند. انسان بار اول از انجام گناه اضطراب دارد و بار دوم و سوم برايش عادى مى شود و در مراحل بعد لذت مىبرد.
﴿فَاذا قيلَ لَهُ اتَّقِ اللهَ اخَذَتْهُ العِزَّةُ بِالْاثْمِ﴾ [١] قرآن مى فرمايد: وقتى به او مىگويى اين كار زشت را انجام نده مى گويد: افتخار مىكنم كه قدرت چنين كارى را دارم و آن را وسيله عزت خود مىدانند يا مى گويند شما عرضه نداريد كه اين حرف را مىزنيد اگر به اين مرحله برسند ديگر نمى شود جلو آنها را گرفت. انسان بايد به خود بگويد كه شايد اشتباه دارم و بايد تلاش كنم اشتباهات خود را برطرف نمايم والا اگر موعظه را نشنود و كاملًا خود را هدايت شده بداند و از
[١]. سوره بقره آيه ٢٠٦.