پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٦٤ - ٦٢ – انصاف
است، اگر اعتقاد باشد. همه چيز حساب دارد حتى يك نفس كشيدن و چشم به هم زدن هم حساب دارد. كسى كه ايمان به غيب دارد و كارها را براى خدا انجام مىدهد تمام اعمالش مال خداست و سرتا پاى او متعلق روح مىگردد تا جايى كه خدا تاج ﴿كَرَّمْنا﴾ را بر سر او مىگذارد. ﴿وَ فَضَّلْناهُمْ عَلَى كَثيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضيلًا﴾ [١] خدا او را برترى مىدهد اما اگر كسى هواى نفسش بر او فرمانروايى كند و دامن خود را آلوده و ننگين نمايد ﴿ثُمَّ رَدَدْناهُ اسْفَلَ سافِلينَ﴾ [٢] سقوط خواهد كرد.
٦٢- انصاف
يَابْنَ مَسعُود انْصِفِ النّاسَ مِنْ نَفْسِكَ وَ انْصِحِ الْامَّةَ هميشه با مردم به انصاف رفتار كن و امت را نصيحت كن وَارْحَمْهُمْ با آنها مهربان باش.
عزيزان روحانى بايد ابُوالامَّة باشيد. همان طور كه پيغمبر اكرم ٦ فرمودند: انَا وَ عَلِىٌ ابَوا هذِهِ الْامَّة [٣]
با مردم مثل يك پدر رفتار كنيد و صحبت نماييد. اين منصب بزرگى است و پدر بايد خود الگو باشد تا فرزندان از او درس ياد بگيرند و براى پدرى كه فرزندان را راهنمايى و نصيحت كرده جاى تاسف است اگر خودش عقب باشد. فرداى قيامت مردم به طرف بهشت مىروند مى بينند آقا و راهنماى خودشان مانده است. سئوال مىكنند ما از بركت سخن هاى شما هدايت شديم
[١]. سوره اسراء آيه ٧٠.
[٢]. سوره تين آيه ٥.
[٣]. بحارالانوار جلد ١٦، صفحه ٩٥.