پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود
(١)
شناسنامه کتاب
٢ ص
(٢)
فهرست مطالب
٥ ص
(٣)
مقدمه
٩ ص
(٤)
1 - شرح حال عبدالله بن مسعود
١١ ص
(٥)
2 - صبر در مشكلات
١٢ ص
(٦)
3 - ثواب صابرين
١٤ ص
(٧)
4 - علائم صابرين
١٧ ص
(٨)
5 - علامت زهد
٢٠ ص
(٩)
6 - نحوه مواجهه با فقر
٢٤ ص
(١٠)
7 - دنيا براى كافران است
٢٦ ص
(١١)
8 - علامت شوق به بهشت
٣١ ص
(١٢)
9 - هلاكت دنياپرستان
٣٦ ص
(١٣)
10 - آگاهى از حالات برخى پيغمبران
٣٧ ص
(١٤)
11 - بينش پيغمبران
٤٢ ص
(١٥)
12 - ساكنين جهنم و بهشت
٥١ ص
(١٦)
13 - مردم آخرالزمان
٥٢ ص
(١٧)
14 - دنياپرستان
٥٥ ص
(١٨)
15 - نحوه رفتار با بيدين
٦٢ ص
(١٩)
16 - علائم دنياپرستان
٦٥ ص
(٢٠)
17 - علماى آخرالزمان
٦٦ ص
(٢١)
18 - اثر علم بيعمل
٧٤ ص
(٢٢)
19 - اثر يادگيرى قرآن و علم بيعمل
٧٦ ص
(٢٣)
20 - دوستان شايسته
٧٩ ص
(٢٤)
21 - مردمان دنياپرست
٨١ ص
(٢٥)
22 - ترس از خدا
٨٥ ص
(٢٦)
23 - رها كردن كارهاى بيهوده
٨٨ ص
(٢٧)
24 - رها نكردن اطاعت
٨٩ ص
(٢٨)
25 - دورى از دنيا
٩١ ص
(٢٩)
26 - دورى از غرور
٩٣ ص
(٣٠)
27 - تفكر در آيات قرآن
٩٥ ص
(٣١)
28 - اجتناب از گناهان
٩٦ ص
(٣٢)
29 - دورى از غضب
٩٨ ص
(٣٣)
30 - آرزوى كوتاه
٩٨ ص
(٣٤)
31 - دلبستگى به دنيا
١٠٠ ص
(٣٥)
32 - مردم آخرالزمان
١٠١ ص
(٣٦)
33 - رباخوارى و اثرات آن
١٠٢ ص
(٣٧)
34 - زندگى سخت با ترك ياد خدا
١٠٤ ص
(٣٨)
35 - تمسخر مؤمنين
١٠٥ ص
(٣٩)
36 - مستى گناه
١٠٧ ص
(٤٠)
37 - دنيا ملعون است
١٠٨ ص
(٤١)
38 - اخلاص در عمل
١١١ ص
(٤٢)
39 - رها كردن نعمتهاى دنيا
١١٢ ص
(٤٣)
40 - هدف در اعمال
١١٣ ص
(٤٤)
41 - ستايش مردم
١١٥ ص
(٤٥)
42 - زياد كردن عمل خوب
١١٥ ص
(٤٦)
43 - تأخير در توبه
١١٧ ص
(٤٧)
44 - تكيه به دنيا زدن
١٢٠ ص
(٤٨)
45 - عبرت گرفتن از گذشتگان
١٢٠ ص
(٤٩)
46 - تقوا در همه حال
١٢٢ ص
(٥٠)
47 - دشمنى با شيطان
١٢٣ ص
(٥١)
48 - محاسبه نفس
١٣١ ص
(٥٢)
49 - صحبت بدون علم
١٣٢ ص
(٥٣)
50 - غصه روزى خوردن
١٣٥ ص
(٥٤)
51 - تجارت آخرت
١٤٠ ص
(٥٥)
53 - اثر ذكر خدا
١٤١ ص
(٥٦)
53 - دوست داشتن صلحاء
١٤٣ ص
(٥٧)
54 - شرك به خدا
١٤٥ ص
(٥٨)
55 - با اولياء بودن
١٤٧ ص
(٥٩)
56 - وقار داشتن
١٤٨ ص
(٦٠)
57 - دورى از گناهان
١٥٥ ص
(٦١)
58 - حفظ زبان
١٥٨ ص
(٦٢)
59 - مراقبت از باطن
١٦٠ ص
(٦٣)
60 - ياد قيامت
١٦٢ ص
(٦٤)
61 - ترس از خدا در همه حال
١٦٣ ص
(٦٥)
62 – انصاف
١٦٤ ص
(٦٦)
63 - خشوع بيهوده
١٦٥ ص
(٦٧)
64 - سختگيرى با مردم
١٦٦ ص
(٦٨)
65 - راستگويى و احسان
١٦٧ ص

پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١١٦ - ٤٢ - زياد كردن عمل خوب

يَنْدُمانِ يَقُولُ المُحْسِنُ يا لَيْتَني ازْدَدْتُ مِنَ الحَسَناتِ وَ يَقُولُ المُسيئي قَصُرْتُ اعمال صالح و كارهاى نيكت را زياد كن زيرا روزى خواهد آمد كه هم نيكوكار و هم بدكار پشيمان هستند هر دو اى كاش مى گويند. نيكوكار مى گويد: اى كاش بيشتر كار خوب انجام داده بودم و بدكار مى گويد: اى واى كه من كوتاهى كردم.

تَصْديقُ ذلِكَ ﴿وَ لا اقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ﴾ [١] قرآن فرمود: قسم به نفس لوامة كه انسان را سرزنش مى كند كه چرا چنين كردى گرچه نفس لوامه را براى دنيا معنا كرده اند اما پيغمبر اكرم ٦ اين آيه را براى بعد از مرگ و قيامت آورده است چون در چند جاى ديگر از قرآن كريم كلمه يا ليت و يا ليتنا آمده است و اين مربوط به آخرت است. عزيزان مواظب باشيم گرفتار نشويم. روايت داريم كه از امام ٧ سئوال كردند چه دسته اى از همه بيشتر فرداى قيامت حسرت مى‌خورد و ناراحت است؟ فرمود: ﴿العلماء﴾ عرض كردند: چطور؟ فرمود: ﴿يَقُولُونَ بِ‌ما لَمْ يَفعَلُونَ﴾. چطور مى شود كه مردم از كلام ما موعظه شوند و عمل كنند و بعد به بهشت بروند اما خدايى ناكرده خود ما در قيامت جا بمانيم ببينيم مردم دسته دسته وارد بهشت مى‌شوند و به ما بگويند اين افراد به دست شما هدايت شده اند ولى خود ما را نگه دارند. روايت داريم همان جمعيت هدايت شده ﴿يَنْظُرُونَ الي الْواعِظينَ و الْآمِرينَ﴾ بعد به موعظه كنندگان خود مى گويند آقا شما ما را راهنمايى كرديد وهدايت نموديد پس چرا اين جا ايستاده ايد. واقعاً انسان چه جوابى بدهد.


[١]. سوره قيامت آيه ٢.