پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٣ - ٨ - علامت شوق به بهشت

سالهاى سال است كه كار خير و خدمات ديگر انجام دادهام مى‌خواهم ببينم خداوند با كرمش با ما چه مى كند و به ما چه مى‌دهد.

شخصى از امام ٧ سئوال كرد چه كار كنم به مرگ علاقه پيدا كنم؟ حضرت فرمودند: آيا كارى براى خود كرده اى يا خير بعد مثال زدند. كسى كه ساختمان ساخته و تمام كارها را انجام داده، دوست دارد كه بداند چه چيزى ساخته است. بنابراين از سخن امام مى‌فهميم كه كسى كه براى آخرت خود كارى انجام داده و توشه اى فرستاده است، دوست دارد برود و مقام خود را كه خداوند به او عطا مى كند ببيند.

مَنْ زَهِدَ فِي الدُّنْيا هانَتْ عَلَيهِ المَصائِبُ [١] هر كس در دنيا زهد داشته باشد مصيبتهاى دنيا برايش كوچك و سبك مى شود. اين كه مى گويند به دنيا علاقه نداشته باشيد و دل از دنيا بكنيد به خاطر اين است كه همين محبتهاست كه آدم را بيچاره مى كند. محبت و علاقه، نا ديدنى است. خداوند فرمود: ﴿وَ السَّمآءِ ذاتِ الحُبُك﴾ [٢]

قسم به آسمان صاحب جذبه و راهها. دنيا هم داراى حُبُك است و حبك ها هستند كه انسان را بدبخت مى‌كنند. جذبه ها آدمى را گمراه مى‌نمايند در حالى كه انسان آن را نمى بيند و هر كس هم از يك چيزى لذت مى‌برد. يكى از خانه، يكى از ماشين و ديگرى از بچه و اين ها باعث مى‌شوند كه خداوند را فراموش كند.

مرحوم والد ما حضرت آيت الله حاج سيد سجاد علوى (رحمه الله) نقل كردند در زمان حاج شيخ عبدالكريم (رحمه الله) طلبهاى فاضل و درس خوان‌

[١]. كافى، ج ٢، صفحه ١٣١، ح ١٥.

[٢]. سوره ذاريات آيه ٧.