پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١١٧ - ٤٣ - تأخير در توبه

٤٣- تأخير در توبه‌

يَابْنَ مَسعُود لا تُقَدِّمْ الذَّنْبَ وَلا تُؤَخِّرِ التَّوْبَةَ وَ لكِنْ قَدِّمِ التَّوْبَةَ وَاخِّرِالذَّنْبَ هيچ گاه گناه را جلو و توبه را تاخير نينداز. انسان نبايد در ارتكاب گناه پيش قدم شود. خود را در پيشگاه خدا آزاد نبينيد و براى خدا عظمت و بزرگى قائل شويد چرا انسان گناه كند و چرا توبه‌ى از گناه را به تاخير اندازد. تاخير در توبه هم خود گناه است. چقدر بى حيائى مى‌خواهد كه انسان گناه كند و در صدد توبه هم بر نيايد، در واقع شيطان است كه آدم را گول مى‌زند كه هم كار خلاف كند و هم متوجه خدا نشود اما اگر خدايى ناكرده كسى خطا كرد و بعد از آن به سوى خدا آمد و طلب مغفرت كرد و عذر خواهى نمود امكان غفران الهى هست. بنابراين حضرت فرمود: توبه را جلو بياندازيد و گناه نكنيد.

فَانَّ اللهَ تَعالى يَقُولُ في كِتابِهِ ﴿بَلْ يُريدُ الانْسانُ لِيَفْجُرَ امامَهُ﴾ [١] هر انسانى ميل و اراده اش به اين است كه جلويش باز باشد هر كارى كه مى‌خواهد انجام بدهد مانعى در سر راه او نباشد برايش قانون و مقرراتى وضع نشده باشد. اما نكته اين جاست كه خدا پرستان و مومنان چون اعتقاد دارند، كار خلاف نمى كنند، مال و مقام و شهوت آن‌ها را گرفتار نمى كند، هرج و مرج ايجاد نمى كنند ولى افراد لاابالى و بى دين و نظم و انضباط، جامعه را با تجاوز به حقوق ديگران به هم مى‌زنند. فقط به فكر شهوات خود هستند و زير بار قانون نمى روند فلذا على ٧ فرمودند: (لُابَّد لِكُلِّ قَوْمٍ مِنْ اميرٍ امَّرَهُمْ مِنْ بِرّ اوْ

[١]. سوره قيامت آيه ٥.