پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٠٩ - ٣٧ - دنيا ملعون است

به آن را مورد عنايت خود قرار نمى دهد و به همين خاطر است كه خدا از بندگانش مى‌خواهد كه رنگ الهى به خود بگيرند و كارهايشان به خاطر خدا باشد. صبغه‌ى الهى فناپذير نيست و هميشه پاينده است خداى عزو جل دوست دارد كه بندگانش به مقامى برسند كه در آنها فنا نباشد. فلذا چون دنيا فناپذير است پس هر كس به دنيا رو آورد او هم فناپذير خواهد بود ولى هر كس صبغه‌ى الهى داشته باشد نه تنها فناپذير نيست بلكه هميشه جوهره‌ى حقيقتش باقى مى‌ماند و نامش جاودان خواهد شد اگر چه به ظاهر جسمش در بين مردم نباشد. كسى كه براى رضاى خدا زهد را اختيار كرده، عبادت نموده و سختى‌ها را تحمل كرده از بين رفتنى نيست.

وتصديق ذلك في كتاب الله تعالى ﴿كُلُّ مَنْ عَلَيها فَانٍ﴾ [١] ﴿وَ يَبْقي وَجْهُ رَبِّكَ ذُوالجَلالِ وَ الاكْرامِ﴾ [٢] هر كس روى زمين است دست خوش مرگ و فناست و بقاء ابدى براى وجه ذات خداى منعم با جلال و عظمت است.

وقوله ﴿كُلُّ شَئٍ هالِكٌ الّا وَجْهَهُ﴾ [٣] هرچيزى فانى شدنى است مگر داراى وجه الله باشد كه در او فنا راه ندارد. حضرت على ٧ فرمودند: خدا شما را نيافريده كه از بين ببرد بلكه شما را آفريده كه باقى بمانيد. اما ما انسان‌ها نمى دانيم خدا دوست دارد كه ما باقى بمانيم. لكن ما تلاش مى كنيم با كارها و حركات نادرست خود از ما نامى باقى نباشد. عزيزان هر قدمى كه بر مى‌داريد و هر كارى كه انجام‌

[١]. سوره الرحمن آيه ٢٦.

[٢]. سوره الرحمن آيه ٢٧.

[٣]. سوره قصص آيه ٨٨.