پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود
(١)
شناسنامه کتاب
٢ ص
(٢)
فهرست مطالب
٥ ص
(٣)
مقدمه
٩ ص
(٤)
1 - شرح حال عبدالله بن مسعود
١١ ص
(٥)
2 - صبر در مشكلات
١٢ ص
(٦)
3 - ثواب صابرين
١٤ ص
(٧)
4 - علائم صابرين
١٧ ص
(٨)
5 - علامت زهد
٢٠ ص
(٩)
6 - نحوه مواجهه با فقر
٢٤ ص
(١٠)
7 - دنيا براى كافران است
٢٦ ص
(١١)
8 - علامت شوق به بهشت
٣١ ص
(١٢)
9 - هلاكت دنياپرستان
٣٦ ص
(١٣)
10 - آگاهى از حالات برخى پيغمبران
٣٧ ص
(١٤)
11 - بينش پيغمبران
٤٢ ص
(١٥)
12 - ساكنين جهنم و بهشت
٥١ ص
(١٦)
13 - مردم آخرالزمان
٥٢ ص
(١٧)
14 - دنياپرستان
٥٥ ص
(١٨)
15 - نحوه رفتار با بيدين
٦٢ ص
(١٩)
16 - علائم دنياپرستان
٦٥ ص
(٢٠)
17 - علماى آخرالزمان
٦٦ ص
(٢١)
18 - اثر علم بيعمل
٧٤ ص
(٢٢)
19 - اثر يادگيرى قرآن و علم بيعمل
٧٦ ص
(٢٣)
20 - دوستان شايسته
٧٩ ص
(٢٤)
21 - مردمان دنياپرست
٨١ ص
(٢٥)
22 - ترس از خدا
٨٥ ص
(٢٦)
23 - رها كردن كارهاى بيهوده
٨٨ ص
(٢٧)
24 - رها نكردن اطاعت
٨٩ ص
(٢٨)
25 - دورى از دنيا
٩١ ص
(٢٩)
26 - دورى از غرور
٩٣ ص
(٣٠)
27 - تفكر در آيات قرآن
٩٥ ص
(٣١)
28 - اجتناب از گناهان
٩٦ ص
(٣٢)
29 - دورى از غضب
٩٨ ص
(٣٣)
30 - آرزوى كوتاه
٩٨ ص
(٣٤)
31 - دلبستگى به دنيا
١٠٠ ص
(٣٥)
32 - مردم آخرالزمان
١٠١ ص
(٣٦)
33 - رباخوارى و اثرات آن
١٠٢ ص
(٣٧)
34 - زندگى سخت با ترك ياد خدا
١٠٤ ص
(٣٨)
35 - تمسخر مؤمنين
١٠٥ ص
(٣٩)
36 - مستى گناه
١٠٧ ص
(٤٠)
37 - دنيا ملعون است
١٠٨ ص
(٤١)
38 - اخلاص در عمل
١١١ ص
(٤٢)
39 - رها كردن نعمتهاى دنيا
١١٢ ص
(٤٣)
40 - هدف در اعمال
١١٣ ص
(٤٤)
41 - ستايش مردم
١١٥ ص
(٤٥)
42 - زياد كردن عمل خوب
١١٥ ص
(٤٦)
43 - تأخير در توبه
١١٧ ص
(٤٧)
44 - تكيه به دنيا زدن
١٢٠ ص
(٤٨)
45 - عبرت گرفتن از گذشتگان
١٢٠ ص
(٤٩)
46 - تقوا در همه حال
١٢٢ ص
(٥٠)
47 - دشمنى با شيطان
١٢٣ ص
(٥١)
48 - محاسبه نفس
١٣١ ص
(٥٢)
49 - صحبت بدون علم
١٣٢ ص
(٥٣)
50 - غصه روزى خوردن
١٣٥ ص
(٥٤)
51 - تجارت آخرت
١٤٠ ص
(٥٥)
53 - اثر ذكر خدا
١٤١ ص
(٥٦)
53 - دوست داشتن صلحاء
١٤٣ ص
(٥٧)
54 - شرك به خدا
١٤٥ ص
(٥٨)
55 - با اولياء بودن
١٤٧ ص
(٥٩)
56 - وقار داشتن
١٤٨ ص
(٦٠)
57 - دورى از گناهان
١٥٥ ص
(٦١)
58 - حفظ زبان
١٥٨ ص
(٦٢)
59 - مراقبت از باطن
١٦٠ ص
(٦٣)
60 - ياد قيامت
١٦٢ ص
(٦٤)
61 - ترس از خدا در همه حال
١٦٣ ص
(٦٥)
62 – انصاف
١٦٤ ص
(٦٦)
63 - خشوع بيهوده
١٦٥ ص
(٦٧)
64 - سختگيرى با مردم
١٦٦ ص
(٦٨)
65 - راستگويى و احسان
١٦٧ ص

پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٧٦ - ١٩ - اثر يادگيرى قرآن و علم بيعمل

روايت‌ است اذا رَأيْتُمُ العالِمَ مُتَوَجِّهاً الي الدُّنْيا فَاحْذَرُوهُ‌ اگر عالمى را ديديد كه به دنيا رو مى كند از او دور شويد چرا بايد از او دور شد؟ بخاطر اينكه مبادا الگو قرار بگيرد و اگر چنين باشد به اسلام ضربه زده است زيرا ما لباس پيغمبر راپوشيده ايم بايد روش ما روش رسول اكرم ٦ باشد.

يَابْنَ مَسعُود مَنْ تَعَلَّمَ القُرآنَ لِلدُّنْيا وَ زينَتَها حَرَّمَ اللهُ عَلَيهِ الجَنَّةَ كسى كه قرآن ياد بگيرد براى رسيدن به دنيا و زينت‌هاى آن خدا بهشت را بر او حرام مى كند.

١٩- اثر يادگيرى قرآن و علم بيعمل

يَابْنَ مَسعُود مَنْ تَعَلَّمَ القُرآن وَ لَمْ يَعْمَلْ بِما فيهِ حَشَرَهُ الله يَومَ القِيامَةِ اعْمى اگر كسى قرآن را ياد بگيرد اما به آن چه در قرآن است عمل نكند فرداى قيامت خدا او را كور محشور مى كند. در آيه ديگر آمده:

﴿مَنْ اعْرَضَ عَنْ ذِكري فَانَّ لَهُ مَعيشَةً ضَنْكاً وَ نَحْشُرُهُ يَومَ القِيامَةِ اعْمى﴾ [١] هر كس از ياد من اعراض كند همانا معيشتش تنگ مى شود و در روز قيامت او را نابينا محشور مى كنيم.

مَنْ تَعَلَّمَ العِلْمَ رِياءً وَ سُمْعَةً يُريدُ بِهِ الدُّنْيا نَزَعَ اللهُ بَرِكَتَهُ وَضيقَ عَليهِ مَعيشَتَه وَ وَكَلَهُ اللهُ الي نَفسهِ وَ مَنْ وَكَلَهُ الله الي نَفسِهِ فَقَد هَلَكَ. هر كس علم را براى ريا و اين كه آوازه دار شود و بدين وسيله به دنيا برسد، كسب كند خدا بركت را از او مى‌گيرد و معيشتش‌


[١]. سوره طه آيه ١٢٤.