پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٣٧ - ٥٠ - غصه روزى خوردن
وَ قَالَ ﴿وَ انْ يَمْسَسْكَ اللهُ بِضُّرٍ فَلا كاشِفَ لَهُ الّا هُوَ وَ انْ يَمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلى كُلِّ شَئٍ قَديرٌ﴾ [١] اگر خدا بخواهد به شما ضررى برساند چه كسى مىتواند جز ذات اقدسش آن را بردارد و اگر بخواهد خيرى برساند بدانيد اوست كه بر همه چيز قادر است. همه چيز از خداست و همه چيز به دست خداست. ﴿انّا لِلّهِ وَ انّا الَيْهِ راجِعُونَ﴾ [٢] اگر خدا چيزى داده و گرفته انسان نبايد ناراحت شود زيرا امانتى بوده در دست ما و امانت خود را گرفته. اميرالمؤمنين ٧ اولين كسى بود كه كلمه ﴿انّا لِلّهِ وَ انّا اليهِ راجِعُونَ﴾ را فرمود. زمانى كه برادرش جعفر طيار به شهادت رسيد. حضرت اين جمله را به زبان آورد. همان طور كه اولين كسى كه عمامه سياه بر سر گذاشت رسول الله ٦ بود با توجه به اين كه سادات بايد عمامه سبز به سر بگذارند ولى به على ٧ فرمود: ما بايد عمامه سياه به سر بگذاريم. اوَّلُ مَنْ تَعَمَّمَ بِعِمامَةِ السَّوْداءِ كانَ رَسُولُ الله ٦ وَ تَعَمَّمَ بِذلِكَ عَلِى بْنَ ابيطالِبٍ بعد كه عمامه سياه بر سر مولا على ٧ گذاشت برايش تحت الحنك قرار داد آنگاه فرمود: به اين صورت به جنگ برو تا مرز بين ما و مشركين باشد تا دشمن بداند ما نسل ابراهيم خليل الرحمن و حضرت اسماعيل ذبيح الله هستيم.
يَابْنَ مَسعُود وَ الَّذي بَعَثَني بِالْحَقِّ انَّ مَنْ يَدْعُ الدُّنْيا وَ يَقْبَلُ عَلي تِجارَةِ الْآخِرَةِ فَانَّ اللهَ تَعالي يَتَّجِرُ لَهُ مِنْ وَرآءِ تِجارَتِهِ وَ يَرْبَحُ اللهِ تِجارَتَهُ اى ابن مسعود قسم به خدايى كه مرا به پيامبرى مبعوث
[١]. سوره انعام آيه ١٧.
[٢]. سوره بقره آيه ١٥٦.