سياسى و نظامى داخلى اين كشور دارند و متأسفانه ردّپاى آنان در بسيارى از جنايات و فتنه‌هاى اين كشور، ديده مى‌شود. دو طايفه عمده در لبنان رهبرى دروزى‌ها را بر عهده دارند كه عبارتند از:

١. طايفه جنبلاط

٢. طايفه ارسلان‌

جمعيت دروزى‌هاى لبنان، بالغ بر سيصدهزار نفر است و عمده اين طوايف در منطقه «شوف» واقع در «جبل لبنان» زندگى مى‌كنند.[١] اين منطقه در مجاورت مرز سوريه واقع شده است.

در حال حاضر، رهبرى اصلى دروزى‌ها بر عهده «وليد جنبلاط» مى‌باشد. وى كه اصالتاً از نژاد كرد مى‌باشد، رهبرى اعراب دروزى لبنان را بر عهده گرفته است‌[٢] و از دشمنان سزسخت شيعيان لبنان، جنبش‌هاى شيعى امل و حزب الله و شخص سيد حسن نصرالله مى‌باشد. وى از نظر شخصيتى دچار تزلزل جدى و بيمارگونه است و حتى اخيراً- ٢٠٠٧ م.- سخنان توهين‌آميزى را نسبت به رهبر معظم انقلاب اسلامى ايران و نيز شخص سيد حسن نصرالله بيان كرده است.[٣] درباره تزلزل شخصيت وى همين بس كه مشهور است كه او فقط به دليل اينكه تصوير نبيه برى (رئيس جنبش شيعى امل)، چند ثانيه بيشتر از وى بر روى صفحه تلويزيونى لبنان قرار گرفت، جنگى به راه‌انداخت كه در طى آن، ده‌ها نفر زخمى و كشته شدند. نيروهاى اسلحه به دست تحت امر وى جنايات بيشمارى را در طول جنگ‌هاى داخلى لبنان، عليه شيعيان و مسيحيان مارونى انجام دادند. نكته ديگر اينكه وى يكى از متهمان اصلى پرونده‌هاى اقتصادى در لبنان است كه در طى آن با سوء استفاده از كمك‌هاى مالى خارجى به لبنان، ميلياردها دلار به جيب زده است. همسر او پيش‌تر، يكى از نمايشگرهاى ملكه زيبايى در لبنان به شمار مى‌رفت و اكنون همسر جنبلاط، مسئوليت مراسم جشنواره فاسد رقص و موسيقى را در منطقه دروزى نشين بيروت در «بيت الدين» بر عهده دارد.[٤] جنبلاط در طى سال‌هاى اخير، يكى از متحدان و حاميان حزب حاكم فاسد لبنان و «جريان چهارده مارس» بوده و جهت گيرى‌هاى او همواره عليه شيعيان لبنان بارز و جدى بوده است؛ به نحوى كه در جريان جنگ ٣٣ روزه لبنان و اسرائيل، و اعتصابات ملى سراسرى بعد از جنگ كه عليه حزب حاكم لبنان انجام شده بود، جنبلاط و دروزى‌هاى تحت امر او، برخلاف اراده ملى اكثر لبنانى‌ها- اعم از شيعه، سنى و مسيحى مارونى- به مخالفت با حزب الله و حمايت از حزب حاكم پرداختند.[٥] وليد جنبلاط كه رييس حزب سوسياليست ترقى‌خواه لبنان مى‌باشد، رابطه نزديكى با «فواد سينيوره» دارد. وى همچنين رابطه دوستانه اى با دولت اردن و اسرائيل برقرار كرده است.

در اسفند ١٣٨٦ (مارس ٢٠٠٨ م.)، وليد جنبلاط نماينده خود «رامى الريس» را به صورت شبه مخفيانه از طريق اردن- از كشورهاى عربى هم‌پيمان با اسرائيل- براى مذاكره با مقامات رژيم صهيونيستى راهى اسرائيل كرد. عجيب‌تر اينكه الريس مورد استقبال گرم «ايهود اولمرت» نخست وزير اسرائيل قرار گرفت؛ به نحوى كه اولمرت ضيافت شامى را به افتخار او در رستوران «الى اولى» شهر «تل آويو» برگزار نمود.[٦]

اين حركت جنبلاط و دروزى‌هاى لبنان، چند نكته را اثبات مى‌نمايد:

١. با توجه به آشفتگى اوضاع داخلى لبنان و لزوم حفظ وحدت در اين كشور، حركت فتنه انگيزانه جنبلاط و دروزى‌هاى طرفدار او، و اعزام نماينده اى از سوى آنان به اسرائيل، نشان دهنده تلاش آنان براى فتنه انگيزى بيشتر در جهت خدمت به اسرائيل و خيانت به لبنان است.

٢. با توجه به بسته بودن مرزهاى لبنان و اسرائيل، فرستادن نماينده جنبلاط از طريق مرز اردن به اسرائيل، نشان دهنده ارتباط حسنه جنبلاط و دروزى‌هاى لبنان با دولت سفاك و خائن اردن‌