منتظران واقعى كسانى هستند كه همه همت خود را صرف تربيت فرزندان خود مى‌نمايند. اينكه در روايت از قول امام معصوم (ع) نقل شده است: «بالاترين عبادت انتظار فرج است».[٣]

آيا واقعاً منتظران واقعى امام زمان (ع) خود و خانواده خود را آماده پذيرش آقا كرده‌اند؟

آيا خصلت انتظارمعطوف به تربيت نيست؟

منتظران واقعى كسانى هستند كه در تربيت نسل جوان خود سرمايه‌گذارى مى‌نمايند. آدم بى‌ادب و بى‌تربيت به درد امام زمان (ع) نمى‌خورد. كسانى كه در ركاب حضرت هستند آدم‌هاى خودساخته‌اند.

اگر همه توان‌ها و توانمندى‌هاى يك جامعه در يك جهت قرار گيرد و آن تربيت سالم در مدارس، دانشگاه‌ها، بازار، كوچه و خيابان باشد، انسان لذت مى‌برد در چنين جامعه‌اى زندگى كند.

امروز اگر والدين فرزند خود را خوب تربيت كردند، نه تنها خود فرزند به خاطر كسب ادب راحت است بلكه اطرافيان او احساس آرامش مى‌كنند. فرد مؤدب مصدر خير و، در جامعه منشأ نيكى است. براى امام زمان (ع) كادرسازى كرده‌اند و لذا مهم‌ترين وظيفه منتظران واقعى آقا امام زمان (ع) توجه كردن به بعد تربيت است.

٤. اهداف تربيت‌

هدف تربيت، ايجاد انسان‌هاى متدين، با تقوا، دين‌باور، مسئوليت‌پذير و مردم‌گرا و به عبارت ديگر رسيدن به قرب الى الله است.

هدف تربيت، ساختن انسان‌هاى مفيد براى جامعه است نه افراد مهم. اشكال تربيتى والدين ما اين است كه مى‌خواهند فرزندانشان آدم‌هاى مهم باشند نه مفيد.

افرادى مفيد هستند كه نفعشان به جامعه مى‌رسد اما افراد مهم، گاهى براى جامعه مضر بوده‌اند. هدف تربيت، ساختن انسان‌هايى است كه باعث آبروى امامان معصوم باشند. لذا در آيه ٧٤ سوره فرقان مى‌فرمايد:

«وَاجْعَلْنا لِلْمُتَّقِينَ إِماماً؛ خدايا ما را پيشواى اهل تقوا قرار بده.»

به عبارت ديگر، انسان بايد چنان ساخته شود كه با دورى از رذايل و آلودگى‌ها، استعدادهاى عاليه روحى و ملكوتى‌اش شكوفا شده و چنان به كمالات علوى و فضايل ملكوتى آراسته گردد كه استعداد و لياقت قدم‌نهادن در آستان قرب ربوبى را كسب و با وصال به حق، به سعادت جاويدان برسد؛ سعادتى كه شرح آن در قالب الفاظ نگنجد و به وصف و بيان نيايد. لذا سعدى مى‌گويد:

رسد آدمى به جايى كه به جز خدا نبيند		بنگر كه تا چه حد است مقام آدميت‌
طيران مرغ ديدى، تو ز پاى بند شهوت‌		بدر آى تا ببينى طيران آدميت‌