اگر انسان از دانش و اطلاعات زياد برخوردار باشد، ولى به نحو درستى تربيت نشده باشد، همان دانش، به انحطاط او منجر مى‌شود. اگر آدمى داراى ظاهرى آراسته و قيافه‌اى زيبا باشد، ولى به نحو مطلوب تربيت نشود، زيبايى ظاهرى زمينه انحراف او را فراهم مى‌كند. اگر فردى وارد عرصه سياست، اقتصاد و امور مشابه ديگر شود، ليكن تربيت صحيح نداشته باشد در هر يك از اين عرصه‌ها به خود و به جامعه ضربه و خسارت وارد مى‌كند. بدين ترتيب، اگر هر فعاليت ديگرى را در نظر بگيريم و تربيت را از آن منها كنيم چيزى جز انحطاط نخواهيم ديد. بنابراين تربيت درست، سعادت انسان و جامعه را تضمين مى‌كند و مانع نفوذ عوامل مخرب و منحط در زندگى مى‌گردد.[١]

چنان‌كه امام خمينى (ره) بيان كردند: «آن‌قدر كه انسان تربيت نشده مضر است براى جامعه هيچ شيطان و هيچ حيوانى آن‌قدر مضر نيست و آن‌قدر كه انسان تربيت شده مفيد است براى جامعه هيچ ملائكه‌اى و هيچ موجودى آن‌قدر مفيد نيست».

امام سجاد (ع) در رساله حقوق خود مى‌فرمايند: «فرزندان حقوقى بر گردن شما دارند كه [از جمله‌] آن حقّ تربيت است».[٢]

يكى از مهم‌ترين كاركردهاى خانواده، كاركرد تربيتى است. تمام نهادهاى اجتماعى خصوصاً نهاد خانواده، اقتصاد و حتى نظامى‌گرى اگر بخواهد پابرجا باشد بايد وجهه تربيتى داشته باشد. اگر خانواده وجهه تربيتى خود را از دست دهد، محكوم به نابودى است. در جنگ تحميلى عليه ايران، لشكر صدام از نظر تجهيزات بيست برابر لشكر ايران مجهز بود، اما آن چيزى كه باعث انهدام لشكر صدام شد از دست دادن وجهه تربيتى بود، چون همه چيز مشروعيت خود را از تربيت مى‌گيرد.

رهبر معظم انقلاب اسلامى مى‌فرمايند:

«اگر انقلابى تحت فشارهاى سياسى و اقتصادى قدرت‌هاى بزرگ قرار بگيرد، هيچ كس اين انقلاب را سرزنش نخواهد كرد، ولى اگر مردم اين انقلاب نتوانستند فرزندان خود را خوب تربيت كنند سرزنش خواهند شد».

سؤال اساسى اين است كه چه مكتبى قادر به تربيت انسان كامل است؟

در پاسخ بايد بگوييم فقط مكتب انسان‌ساز اسلام كه‌