حكم اينكه مقدمه صالح كلى است و انفجار را قريب‌الوقوع مى‌كند، رواست، زيرا «الغايات تبرّر المبادى» وسيله‌هاى نامشروع را مشروع مى‌كنند. پس بهترين كمك به تسريع در ظهور و بهترين شكل انتظار، ترويج و اشاعه فساد است. اينجاست كه گناه، هم فال است و هم تماشا، هم لذت و كامجويى است و هم كمك به انقلاب مقدس نهايى «.[١]

در چنين انديشه‌اى، امر به معروف و نهى از منكر ديگر جايى ندارد. واجبى است كه بايد ترك شود و حد الهى است كه بايد در تاريخ بايگانى شود، چرا كه اجرايش، فريضه‌اى) ظهور مصلح) را به تأخير مى‌اندازد، پس وجوبش در ترك است. ديگر عاشورايى آفريده نمى‌شود، اصلًا نبايد عاشورايى انديشيد. انديشه عاشورايى محكوم است. در اين نگاه قصه كربلا افسانه‌اى مى‌گردد كه تنها ذكرش ثواب دارد و بس) همان كه سال‌ها گذشتگان شاهدش بودند) حتّى شورآفرينى عاشورا، عشق‌بازى قهرمانانش، در پاى انتظار قربانى مى‌شود. در اين انديشه، تمام تكاليف فردى و اجتماعى از انسان ساقط مى‌شود و داستان همان انگليسى معروف.[٢]

در انديشه آرمان‌گرايانه استاد مطهرى، انتظار در معناى اوّلش بزرگترين محرّك اجتماعى است كه انسان را براى او حاكميت ارزش ها و محو ضدّ ارزش‌ها تشويق مى‌كند، براى همين انتظار بدين معنا را با فضيلت‌ترين عبادات‌[٣] دانسته‌اند:» افضل األعمال إنتظار الفرج»

شهيد مطهرى با استناد به آيات ٥ سوره قصص، ١٠٥ سوره انبيا و ... چنين نتيجه گيرى مى‌كند:

از اين آيات استفاده مى‌شود كه ظهور مهدى موعود حلقه‌اى از حلقه‌هاى مبارزه اهل حق و اهل باطل است كه به پيروزى نهايى اهل حق منتهى مى‌شود، سهيم بودن يك فرد در اين سعادت موقوف به اين است كه آن فرد عمال در گروه اهل حق باشد آياتى كه بدان‌ها در روايات استناد شده است، نشان مى‌دهد كه مهدى موعود (ع) مظهر نويدى است كه به اهل ايمان و عمل صالح داده شده است، مظهر پيروزى نهايى اهل ايمان است.[٤] بنابراين هر مبارزه حقگرايانه‌اى، حلقه‌اى از حلقه‌هاى مبارزه جهانى و هر پيروزى، جلوه‌اى از پيروزى آن انقلاب بزرگ است.

. فراموشمان نشود كه پيروزى انقلاب اسلامى در ايران محصول تئورى انتظار سازنده و عنايات آن امام منتظر بود.

باش تا صبح دولتش بدمد

كاين هنوز از نتايج سحر است‌