كه امام حسن عسكرى (ع) طى نامه اى او را با اوصاف و القابى چون «شيخ»، «فقيه» و «معتمد خويش» خطاب قرار داده و توفيقات او را براى كسب رضاى پروردگار درخواست كرده بود. جايى كه امام معصوم (ع)، كسى را بستايد، جايى براى ستايش و تمجيد ديگران باقى نمى ماند.[١]

او سنين بالاى پنجاه را سپرى مى كرد و هنوز فرزندى نداشت لذا به همين منظور و به جهت استجابت دعاى خويش به امام عصر (ع) متوسل مى شود واز آن حضرت مى خواهد كه براى او دعا كند؛ به همين خاطر نامه اى به امام زمان (ع) نوشته و توسط فردى امين به نام محمد بن على اسود، آن را به دست حسين بن روح (سومين نائب خاص حضرت در عصر غيبت صغرى) مى رساند و از او مى خواهد كه آن نوشته را به محضر آن حضرت برساند.

محمد بن على اسود (سفير امين) مى گويد: «من پيغام و نامه على بن حسين بن بابويه قمى را به نماينده خاص آن حضرت رسانيدم و وى پس از سه روز خبر آورد كه آن حضرت براى ايشان دعا كرد و فرمود: «به زودى خداوند به او فرزندى مبارك عطا مى كند كه سرچشمه منفعت ها و خير و بركت خواهد شد.»

اكنون باقى داستان را از زبان خود شيخ صدوق كه آن را در كتاب كمال الدين و تمام النعمة در باب توقيعات آورده، مى شنويم:

محمد بن على اسود- رساننده نامه- مى گفت: پس از درگذشت محمد بن عثمان (دومين نائب خاص امام عصر (ع)، پدرت از من خواست تا از حسين بن روح (سومين نائب خاص) بخواهم تا مولاى ما صاحب الزمان (ع) از خداى تعالى بخواهد كه فرزند پسرى به وى ارزانى كند. مى گويد از او خواستم و او نيز امام را از آرزوى من آگاه كرد. حسين بن روح پس از سه روز به من خبر داد كه امام (ع) براى او دعا كرده و فرمود: «به زودى فرزند مباركى براى او متولد خواهد شد ... و براى او بعد از او نيز فرزندانى خواهد بود»

محمد بن على اسود مى گفت: «من از فرصت استفاده كرده و براى خود نيز همين درخواست را كردم» اما امام (ع) اجابت نكرده و فرمود: «راهى براى آن نيست»

و همين طور كه امام فرموده بود، اتفاق افتاد. تو متولد شدى اما براى من فرزندى به دنيا نيامد.

شيخ صدوق (ره) در ادامه داستان تولد خود مى گويد:

بارها اتفاق مى افتاد كه محمد بن على اسود مرا در مسير مكتب مى ديد و اشتياق فراوان مرا در يادگيرى كتاب هاى علمى و حفظ آن ها مى ديد و مى گفت: «اين اشتياق تو در طلب دانش عجيب نيست، زيرا تو به دعاى امام عصر (ع) متولد شده اى.»[٢]

رؤياى راستين در تأليف كتاب كمال الدين‌

كمال الدين و تمام النعمة جامع ترين و كامل ترين كتابى است كه پيرامون اثبات وجود امام زمان (ع) و غيبت طولانى ايشان از نظر عقلى و نقلى نگاشته شده است. در اين كتاب از آيات قرآنى و روايات معصومين (ع) و تاريخ انبيا به شيوه اى بديع استفاده شده و طول عمر آن حضرت (ع) با برهان هاى عقلى و استدلال هاى نقلى با استناد به روايات معتبر اثبات شده و به اشكالات و شبهات، پاسخ هاى لازم و كافى داده شده است.

اعتبار و ارزش اين كتاب، گذشته از جامعيت و استحكام مطالب، به خاطر نزديكى زمان تأليف آن با آغاز غيبت‌