ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٧ - مرهم وصال

اى فروغ روشن شب‌هاى من!

اى طلوع صبح هر فرداى من!

مى‌شود پر نور و روشن از رُخَتُ‌

مى‌شود ظلمت و تاريكى شب‌هاى من‌

اى عدالت‌گستر دور از زمين‌

كى شود دور از ستم دنياى من؟

فصل سردى چيره گشته بر بهار

خشك و پژمرده گشته گل‌هاى من‌

از فراقت ناله‌ها دارم به شب‌

تا رسد بر كوى تو آواى من‌

مالِكى بعد از خدا بر اين جهان‌

شاه من! سلطان من! آقاى من!

گشته گريان از فراقت ديده‌ام‌

شد خرابه منزل و مأواى من‌

هر شبى در بسترم زارى كنم‌

تا شبى آيى تو در رؤياى من‌