ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٠ - دل در گروى جنگ هاى صليبى
سپاه مختلط صليبيان پس از يك سفر طولانى و سخت و پس از غارت و قتل عام وسيع مسلمانان سرانجام در سال ١٠٩٩ به بيت المقدس (اورشليم) رسيد. بيت المقدس پس از پنج هفته محاصره سقوط كرد و صليبيان وارد آن شدند و مرتكب جنايت هايى در اين شهر شدند كه تاريخ كمتر به خود ديده است.
سپاه صليبيان تنها طى دو روز چهل هزار مسلمان را با وحشى گرى به قتل رساند. براى آن كه به جنايت هاى وحشيانه اين جنگ نگاهى داشته باشيم، مرورى به خاطرات يكى از سربازان صليبى شركت كننده در اين جنگ به نام «ريموند» مى اندازيم. وى در زمينه دستاوردهاى اين جنگ به خصوص تصرف بيت المقدس توسط سپاه صليبيان به خود مى بالد و اين چنين يادداشت هاى خود را آغاز مى كند:
«مناظر شگفت انگيزى بود، بعضى از مردان سر دشمنان را قطع مى كردند، برخى ديگر دشمنان را كه بر روى برج بودند، هدف تير قرار مى دادند و برخى ديگر را شكنجه مى كردند و در آتش مى انداختند. در كومه هاى شهر پشته هايى از سر و دست و پا ديده مى شد به طورى كه براى حركت بايد با احتياط از ميان اجساد انسان ها، و اسب ها عبور مى كرديم. اما اين پيروزى ها درمقايسه با آنچه كه در معبد سليمان انجام مى گرفت، قابل مقايسه نبود. در معبد سليمان مردان صليبى در حالى كه خون به زانوها و افسار اسب هايشان رسيده بود، عبور كردند. اورشليم توسط سپاه صليبيان تصرف شد و به عنوان پايتخت آنها اعلام گرديد.
گسترش قلمروى حكومت صليبيان و حفظ اين قلمروى تازه توسط آن ها نيازمند سازماندهى و رهبرى بود. صليبيان براى آن كه موقعيت خود را در خاورميانه حفظ كنند، نيازمند ادامه اين جنگ بودند بنابراين بناى ثبات خود در اين منطقه را بر رهبرى جنگ و ستيزهاى تازه و گسترش دامنه اين جنگ ها قرار دارند. براى تحقيق اين هدف گروه هاى نظامى ويژه از اروپا به فلسطين اعزام مى شدند و در مكان هايى شبيه به صومعه مستقر مى شدند.
اين افراد براى جنگ با مسلمانان آموزش نظامى مى ديدند و بالاخره عامل بسيارى از كشتارهاى مشرق زمين كه به عنوان يك حربه دينى توسط بسيارى از اروپاييان استفاده مى شد، از ميان اين گروه نظامى سر در برآورد. اين گروه جز شواليه هاى معبد نبود.
شواليه هاى معبد كه نام ديگرشان «هم رزمان مسكين عيسى مسيح و معبد سليمان» است در سال ١١١٨ ميلادى يعنى بيست سال پس از اشغال اورشليم، توسط صليبيان تأسيس شد. مؤسسان اين طبقه دو شواليه فرانسوى به نام هاى «هيودى پيتر» و «گادفرى دو سنت امر» بودند. اين انجمن يا گروه در ابتدا با استقبال كمى براى عضويت افراد مواجه شد اما با مرور زمان بسيارى از افراد در اين انجمن عضو نشدند. اعضاى اين انجمن ابتدا در منطقه يك معبد ويران شده مستقر شدند و در همين محل بود كه «قبة الصخره» توسط اعضاى اين انجمن ساخته شد. افراد اين انجمن خود را به عنوان سربازان مسكين ميان مردم مطرح ساختند اما طولى نكشيد كه اين سربازان مسكين به ثروت هنگفتى دست يافتند. زائران مسيحى كه از اروپا قصد فلسطين را مى كردند كاملًا توسط شواليه هاى معبد اداره مى شدند و در نتيجه اين شواليه ها توسط اين زائران به ثروت بسيارى دست يافتند. نگهبانان معبد يا شواليه هاى معبد عامل اصلى حملات بعدى صليبيان به مسلمانان هستند و بسيارى از كشت و كشتارهاى جنگ هاى صليبى در تاريخ به نام اين گروه به ثبت رسيده است.
«صلاح الدين ايوبى» يكى از فرماندهان ارتش اسلام در جنگ هاى صليبى سرانجام توانست اين دايره ظلم و ستم را بشكند و در سال ١١٧٨ در «جنگ هيتن» سپاه صليبيان را در هم شكند و بيت المقدس را از دست آنها برهاند. صلاح الدين ايوبى به رغم آن كه بسيارى از مسيحيان را در طول جنگ هاى مختلف مورد عفو قرار داد اما به دليل جنايت هاى متعددى كه شواليه هاى معبد در حق مسلمانان مرتكب شده بودند، آنها را محكوم به مرگ كرد. شواليه هاى معبد به رغم آن كه بيت المقدس را از دست داده و متحمل تلفات سنگين شده بودند و نيز با خطر كاهش روز افزون مسيحيان درفلسطين مواجه بودند، به گونه هاى مختلف ادامه حيات دادند و به مرور زمان در اروپا به قدرت دست يافتند و پس از اروپا در بسيارى از ديگر كشورها نفوذ كردند و حتى بخشى از حكومت ها را نيز در دست گرفتند.
قدرت گرفتن مجدد شواليه هاى معبد و به دست گرفتن قدرت هاى سياسى در اروپا از سوى اعضاى اين گروه پادشاهان اروپا را نگران كرد و از سوى ديگر معتقدات شواليه ها، رهبران روحانى كليساها را نيز آشفته ساخته بود به طورى كه شواليه هاى معبد تعاليم دينى و آداب دينى خاصى را به طور مخفيانه ترويج مى كردند. بالاخره در سال ١٣٠٧ «فيليپ لوبل»، پادشاه فرانسه مصمم براى نابودى شواليه ها شد و دستور دستگيرى بسيارى از اعضاى اين گروه را صادر كرد. به رغم آن بخشى از اعضاى گروه شواليه هاى معبد توانستند از اين حكم هاى اعدام جان سالم به در برند و فرار كنند اما بسيارى از آنها پس از يك دوره محاكمه به اعدام محكوم شدند. بسيارى از اعضاى اين گروه در بازجويى هاى انجام شده اعتراف