آمريكا را با فرهنگ و اعتقادات و منافع و سياست هاى خاص خويش با منافع و سياست هاى اسراييل مرتبط ساخته اند. حقايق بر اين نكته تأكيد مى كند، مهم ترين افراد اين طايفه عبارتند از:

١. ريچارد پرل: وكيل وزارت دفاع؛

٢. پل وولفوويتز: كانديداى رياست بانك جهانى [رييس كنونى صندوق بين المللى پول (IMF)؛

٣. استفان برايان: از جمله مسئولان كميسيون امور خارجه و معاون وزير دفاع در مسائل سياست امنيت بين المللى و كسى كه در سال ١٩٧٨ نقشه هاى پايگاه هاى نظامى عربستان سعودى پنتاگون را به هيئت اسراييلى كه از واشنگتن بازديد مى كرد، تسليم كرد و ثابت كرد، او بيش از آنكه وفادار واشنگتن باشد، وفادار تل آويو است.

٤. جيمز وولسى: رييس آژانس اطلاعات مركزى آمريكا (سيا)؛

٥. ايلون كوهن: يكى از انديشمندان اين طايفه و استاد تحقيقات استراتژيك انستيتو تحقيقات پيشرفته بين المللى دانشگاه جونز هاپ كينز؛

٦. كارل راف: از جمله بارزترين و مهم ترين مشاوران بوش؛

٧. ليب لوييس: كسى كه در سال ١٩٩٢ وثيقه اى وضع كرد كه «توجيه برنامه هاى دفاعى» ناميده مى شد. وى اين وثيقه را براى ديك چينى وزير دفاع وقت وضع و بر ضرورت حاكميت نظامى آمريكا بر جهان و به ويژه جهان عرب تأكيد كرد.

٨. داگلاس ويت: وى به همراه ريچارد پرل پژوهشى در سال ١٩٩٦ به نخست وزير وقت اسراييل «بنيامين نتانياهو» تحت عنوان «جدايى كامل» ارائه داد و در اين تحقيق «ديويد و ميراف وارمرز» زوج افراطى نيز همراه آنها بودند. اين پژوهش خواستار ترسيم دوباره خاورميانه از نو و سقوط رژيم صدام حسين و محاصره سوريه و بيرون راندن فلسطينى ها بود و دقيقاً همان اصول و مباديى است كه دولت جرج بوش پسر در حال حاضر براساس آنها عمل مى كند.

٩. ديك چينى و رامفسلد: دو نفرى كه از معرفى بى نياز هستند. اولى معاون رييس جمهور و ديگرى وزير دفاع آمريكاست و ديدگاه افراطى آنها باعث شد اين مناصب را احراز نمايند. آنها در سال ١٩٩٧ با همكارى پل وولفوويتز طرح «قرن جديد آمريكايى» را ارائه دادند و هدف از آن قراردادن آمريكا در رأس هرم حاكميت بر جهان طى قرن ٢١ به ويژه در منطقه عربى و اسلامى بود. آنها در اين طرح عنوان كردند، اين حاكميت و اين سركوب نيازمند «پرل هاربر» جديد است و «سپتامبر ٢٠٠١» مناسب ترين فرصت براى اجراى طرح بنيادى صهيونيستى است كه طرح قرن جديد آمريكايى ناميده مى شود.

١٠. ويليام كريستول: رئيس هيأت تحريريه مجله «ويكلى استاندارد»، او و مجله اش بالاترين و بزرگ ترين بوق تبليغاتى جريان محافظه كاران نوين هستند و كافى است بدانيم كه ناشر معروف آمريكايى يهودى «رابرت مردوخ» تأمين كننده بودجه و نيازهاى مالى او و مجله اش است.

١١. غير از آن مى توان به سيل نام هاى مهم سياسى و استراتژيك اشاره كرد، از جمله: «مايكل لئون»، «گرى اسميت»، «آبراهام گالكى»، «كن آدلمن»، «جيمز چلنجر»، «هارولد براون»، «تام فولى»، «نيوت كينگريچ»، «فرانك گافنى»، «بارى رابن»، «مارتين كرامر»، «ايلون آبراهامز»، «جان بولتون»، «دونالد كاگن»، «استيون كامبون»، «رائول مارك»، «مايكل مونيس»، «دانيال بايبس»، «ايگال كارمون» و صدها نام ديگر. تمام اين افراد از مراكز تحقيقاتى و پژوهشى تابع لابى يهودى و راست محافظه كار وارد مراكز تصميم گيرى در دولت كنونى آمريكايى مى شوند و از جمله بزرگ ترين اثر گذاران اين جريان افراطى و حامى اسراييل به شمار مى آيند.

٣. در مورد مراكز تحقيقاتى و مطبوعاتى كه در خدمت اين جريان محافظه كار قرار دارد و در جهت نشر افكار و انديشه هاى اين جريان عمل مى كند مى توان به موارد ذيل اشاره كرد:

«انستيتو هدسون»، «مؤسسه هرترج» (ميراث)، «انستيتو آركين اينتر آبرايز»، «انستيتو يهودى امور امنيت ملى»، مراكز تحقيقات سياسى: «باشگاه خاورميانه»، «انستيتو سياست هاى خاورميانه اى واشنگتن»، «انستيتو تحقيقات ميديا خاورميانه»، بنيانگذار اين انستيتو افسر اسراييلى «ايگال كارمون» مشاور سابق نخست وزير اسراييل در امور تروريستى بود. اين انستيتو وظيفه نشر تمام مطالبى را دارد كه مربوط به اعراب و مسلمانان است و دشمنى با ساميان ناميده مى شود.

افزون بر اين مراكز ده ها روزنامه و مجله در آمريكا وجود دارند كه در خدمت لابى صهيونيستى يا جريان محافظه كار يا مسيحيان صهيونيست عمل مى كند. افزون بر مطبوعات مراكز تبليغاتى- اطلاعاتى ديگرى نيز وجود دارند كه پرچمدار حمايت از جريان بنيادگرايى صهيونيستى است. از جمله «مؤسسه روابط عمومى پنادور» كه از جمله بنيانگزاران آن ريچارد پرل و جيمز وولسى رييس پيشين سيا هستند. بسيارى از اين مجلات و مؤسسات را رابرت مردوخ ميلياردر يهودى حمايت مالى مى كند. از جمله اين مؤسسات باز مى توان به «شوراى سياست دفاعى» اشاره كرد كه در سال ١٩٨٥ تاسيس شد و متشكل از ٣٠ عضو است كه ترسيم كننده برنامه ها و طرح ها و تصميمات محافظه كاران نوين است و بنيانگزاران آن گروهى از نظاميان و سياستمداران پيشين با افكار و ديدگاه هاى‌