ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٠ - آنروز كه دوران تو گردد

كسى مى‌آيد از يك راه دور آهسته آهسته‌

شبى هم مى‌كند زينجا عبور آهسته آهسته‌

غبار غربت از رخسار غمگين دور مى‌سازد

و ما را مى‌كند غرق سرور آهسته آهسته‌

دل دريايى ما را به دريا مى‌برد روزى‌

به‌سان ماهى از جام بلور آهسته آهسته‌

ازين رخوت رهايى مى‌دهد جانهاى محزون را

درونها مى‌شود پر شوق و شور آهسته آهسته‌

نسيم وحشت پاييز را قدرى تحمل كن‌

بهار آيد اگر باشى صبور آهسته آهسته‌

كسى مى‌آيد و مى‌گيرد احساس خدايى را

ز انسانهاى سرشار از غرور آهسته آهسته‌

فنا مى‌گردد اين تاريكى و محنت ز دنيامان‌

ز هر سو مى‌دمد صدگونه نور آهسته آهسته‌

به سر مى‌آيد اين دوران تلخ انتظار آخر

و ناجى مى‌كند اينجا ظهور آهسته آهسته‌

ز الطاف خداوندى حضورش را تمنا كن‌

كه او مردانه مى‌يابد حضور آهسته آهسته‌