ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٤ - امنيت اجتماعى
مىشود كه بدون هيچ پيك و واسطهاى صداى امام (ع) را مىشنوند و سيماى او را مىبينند در حالى كه آن حضرت در جايگاه خود قرار دارد[١]
به حكمران و فرماندارى كه تحت ولايت آن حضرت قرار دارد گفته مىشود كه:
«عهد و پيمان و وظايف تو بر كف دستانت نهاده شده و به آنچه مىبينى عمل كن».[٢]
مؤمنى كه در مشرق است برادر خويش و مؤمنان ديگر را كه در غرب هستند مىبيند و فاصلهها مانع ارتباط مستقيم آنان نمىشود[٣].
بنابراين ارتباط مؤمنان آن روز در بالاترين حد است و امكان دسترسى آنان به يكديگر در كوتاهترين زمان ممكن وجود دارد و اين ارتباط قلبها آنان را به يكديگر نزديكتر مىكند. برخلاف امروز كه گسترش ارتباطات موجب از هم پاشيدگى خانوادهها و دورى قلبهاى افراد از يكديگر مىشود، آن روز قلبها به عشق يكديگر مىتپد و مؤمنان زنجيروار به يكديگر پيوسته خواهند بود.
امنيت اجتماعى
تقوا و فرهنگ جامعه چنان زياد مىشود كه اگر پيرزنى ناتوان از شرق عالم به قصد غرب راه افتد و در اين مسير هيچكس او را آزار نمىدهد[٤]. يا اگر بانويى ديگر با طراوت و جوانى و شور، طبقى از زيورآلات بر سر دارد و بين عراق و شام حركت مىكند و در اين مسير كه اكنون به بركت ظهور تماماً سرسبز شده است، نه درندهاى به او حمله مىكند و نه او از درندهاى مىترسد[٥] و كسى با نگاهش وى را نمىآزارد.[٦]
نعمت امنيت و آرامش، شهر و ديار را آراسته و ترس از دلهاى مردم زدوده مىشود. به نظر مىرسد صفحه حوادث روزنامهها در آن روز حذف خواهد شد و ديگر چشمهاى مادران با نگرانى و اضطراب به بدرقه دخترانشان نخواهد رفت.
آرى، زمين چنان آرام مىشود و امنيت چنان در همهجا حاكم مىگردد كه بانوان بدون اينكه هيچ مردى آنها را همراهى كند براى اعمال حج به سوى مكه مىروند با آرامش تمام حج مىگزارند و باز مىگردند و هيچ خطرى تهديدشان نمىكند.[٧]
گناهانى چون شرابخوارى، ربا و زنا از جامعه اسلامى دور مىشوند و شر و پليدى از بين مىرود.
مردم با امام خود عهد مىبندند كه مرتكب سرقت، زنا و قتل نشوند، به مسلمانان دشنام ندهند، احتكار نكنند و از مال يتيمان دورى كنند. كسى را به ناحق نزنند و مساجد را ويران نسازند. راهها را ناامن نكنند و به خانههاى مردم هجوم نبرند و اينگونه «آرمان شهرى» بهوجود مىآيد كه اساس آن بر اعتماد و اعتقاد و آرامش است. دامنه عدالت امير هستى، حضرت مهدى (ع) به ميان خانههاى مردم راه مىيابد همانگونه كه سرما و گرما نفوذ مىكند[٨] و ارمغان اين عدالت؛ آرامش، امنيت و عشق است.
مردم در آن روز يگانگى مىيابند و با هم يكدل و يكرنگ مىشوند. آنها از نعمت برادرى و برابرى برخوردار خواهند بود به گونهاى كه اگر مسلمانى به چيزى نياز داشت از جيب برادر مسلمانش برمىدارد و او مانع نمىشود[٩] و رنجشى نيز از اين برخورد نخواهد داشت. همه مردم جهان به يك امت تبديل مىشوند كه دل به يك امام مىسپرند و مشتركات آنها آنقدر زياد است كه به واقع براى يكديگر برادرى مىكنند. هر كه با آخرين پيشواى معصوم، امام زمان (ع) بيعت كند و در خدمت آن حضرت درآيد و نام وى در فهرست ياران وى ثبت شود، از هر خطرى در امان خواهد بود و با آرامش و امنيت كامل به زندگى خواهد پرداخت.[١٠]
شيعيان در مسجد كوفه چادر زده و قرآن را همانگونه كه نازل شده است به مردم مىآموزند و آموزش مىدهند[١١] و چنان كه گفته شد زنان در خانههاى خود با استدلال به كتاب خدا و سنت رسول او داورى مى كنند.
عقل و انديشه آنان به اوج رشد و بالندگى مىرسد و تفرقه و پراكندگى از امت زدوده مىشود و مكارم اخلاق به كمال لازم مىرسد، زيرا چنان كه گفته شد دست مبارك حضرت بر سر بندگان خدا كشيده مى شود.[١٢]
بدعتها و خرافهها از جامعه اسلامى زدوده مىشود و سنتهاى راستين الهى اقامه مىگردد[١٣]. امانتدارى به كاملترين شكل صورت مىگيرد، يعنى امانتها بازگردانده مىشود[١٤] و خيانت در قاموس آنها واژهاى بيگانه مىشود. اديان متعدد در لواى اسلام قرار مىگيرند و يك دين جهانى براى يك جامعه جهانى برنامهريزى مىكند. جهان مسيحيت كه پيش از اين به عيسى (ع) اقتدا مىكردند اينك مىبينند كه عيسى (ع) به حضرت مهدى (ع) اقتدا مىكند و آنان نيز يوسف فاطمه (س) را مقتداى خويش قرار مىدهند. اينگونه اسلام دين جهانى مىشود و فرهنگ اسلامى بر سراسر گيتى سايه مىگستراند. چه زيبا فرمود پيامبر اكرم (ص):
امتى كه ابتداى آن محمد (ص) و انتهاى آن مسيح (ع) و ميانه آن مهدى (ع) است هرگز نابود نخواهد شد[١٥].
بيست و پنج حرف باقيمانده از بيست و هفت حرف علم كه تا آن روز مستور بوده است در آن زمان آشكار و منتشر مىشود[١٦]. گرههاى محكم علمى باز شده و