خون ريزى مفصلى در منا به وجود مى آيد[١] و پس از ظهور مردم آنقدر به حج اقبال مى كنند كه حضرت از آنها كه طواف مستحبى مى كنند، مى خواهند كه مطاف را براى آنها كه حج واجب دارند رها كنند[٢]. مساجد پيش از ظهور زيبا و با شكوه اما خالى از مؤمنان و معنويت اند[٣] ولى پس از ظهور يكى از مساجدى كه ساخته مى شود پانصد در دارد كه حكايت از بزرگى و وسعت آن مى كند[٤] و يا آنها كه مى خواهند در نماز جمعه كوفه كه به امامت حضرت برپا مى شود، شركت كنند، صبح زود هم كه حركت مى كنند باز موفق به پيدا كردن جا نمى شوند.[٥]

قبل از ظهور مرگهاى ناگهانى (موت فجاة)، بيماريهاى متنوع و همه گير نظير طاعون و وبا گسترش قابل توجهى دارند[٦] و مرگ و مير زياد چنان شايع مى شود كه درصد قابل توجهى از مردم مى ميرند[٧] ولى بعد از ظهور امام زمان (ع) افراد چنان عمر مى كنند كه حتى هزار فرزند بلاواسطه خود را مى بينند[٨] كه از آن علاوه بر كثرت اولاد، حد اعلاى صحت، سلامتى، نعمت و خدمات را مى توان برداشت كرد. خلاصه اين تحول در همه ابعاد و عرصه هاست.

\* با توجه به اين كه دوران پيش از ظهور سياهى محض است و پس از آن روشنايى مطلق؛ گذار از آخرالزمان به عصر ظهور چگونه رخ مى دهد و چطور اين دو دوره كاملًا متفاوت به هم متصل مى شوند؟

با گسترش يافتن و شيوع فشارها و مشكلات، خود به خود توجه مردم به حكومتى كه منجى موعود برپا خواهد ساخت بيشتر مى شود و اين فشارها مقدمه اى است براى اين دگرگونيها و البته اصل اين تحول يك شبه انجام مى شود: «يصلح اللّه له أمره فى ليلة واحدة»[٩].

\* از جمله صفاتى كه براى حضرت در دعاى ندبه بيان شده «هادم ابنية الشرك والنفاق» است. آيا مى توان از اين بناهاى شرك و نفاق كه توسط حضرت درهم شكسته مى شوند، مصاديقى را نام برد؟

در جوابتان بهتر است روايتى از امام صادق (ع) را بخوانم كه در دل خود مطالب زيادى دارد. حضرت مى فرمايند: «يصنع كما صنع رسول اللّه»؛ حضرت مهدى (ع) همان كارى را كه پيامبر اكرم (ص) كرد، انجام مى دهند. «يهدم ما كان قبله»؛ همه بناهاى پيش ازخود را درهم مى شكند. «كما هدم رسول اللّه أمر الجاهلية»؛ همانند پيامبر اكرم (ص) كه بناها، اعتقادات، باورها و همه بافته هاى جاهليت را فرو ريختند حضرت مهدى (ع) نيز همه آثار دوران جاهليت بشر را متلاشى مى كنند؛ «و يستأنف الاسلام جديدا»[١٠]؛ اسلام را از نو بنا مى كنند.

گسترش رعب، وحشت، آدم كشى چيزهايى نيستند كه براى كسى قابل تحمل باشند ولى همه اينها زير سر مشركين است كه در رأس آنها يهود قرار دارد و جالب اين است كه آقا اميرالمؤمنين (ع) قرنها قبل نسبت به اين مطلب در مسجد كوفه هشدار داده بودند. آن حضرت به مردم رو كرده و فرمودند: «واللّه لتسألن ماتؤمرون»؛ يا هر آنچه را به شما مى گوييم اطاعت و اجرا كنيد: «او لتركبن أعناقكم اليهود والنصارى‌[١١]»؛ يا منتظر حاكميت يهود و نصارا بر خود باشيد. يا در جاى ديگر فرمودند: «ليستأمرون عليكم اليهود والنصارى ...»[١٢] چنان يهود و نصارا بر شما حاكم مى شوند كه عرصه را بر شما تنگ كرده و شما را از شهرهايتان بيرون خواهند كرد.

مشركان در دوره حاكميتشان يك سرى بافته ها، عقايد و فرهنگ را بر مردم تحميل مى كنند كه از جمله عوارضش گسترش فساد، بى بند و بارى، بى عفتى و هدف قرار گرفتن اعتقادات مردم است. در كنار حاكميت يهود، حكومتهايى ديده مى شود كه تشكيل شده از مشركان، منافقان و همه آنهايى كه ظاهرا همراه مردمند ولى در حقيقت بقاى خود را وامدار همدستى و همراهى مشركان هستند.

قبل از ظهور امام زمان (ع) دنيا گرفتار مشركان؛ يعنى يهود و نصاراست كه مصداق بارزش در جهان امروز همان آمريكا و مولود نامشروعش اسراييل است كه حكومتهاى دست نشانده اى كه به جز رضايت آنها به هيچ چيز ديگرى فكر نمى كنند، همراهشان هستند. حضرت در همان ابتداى امر با تمام قوا با ايشان رودررو شده و جنگ خونينى با ايشان به پا مى كنند. در اين جنگ تمام عيار، حتى سنگها و درختها به يارى حضرت و سپاهيانش آمده و ايشان را خطاب مى كنند كه يك يهودى يا دشمن خدا پشت من پنهان شده، بياييد او را بگيريد و بكشيد.[١٣]

برخى روايات هم به جنگ حضرت با حكومتهاى عربى و دست نشانده هاى آنها اشاره مى كنند كه «على العرب شديد»[١٤] «لا واللّه ما بينه و بينهم إلّا السيف»[١٥]؛ البته نكته اى را كه مى بايست در اينجا متذكر شوم، اين است كه جنگهاى خونين و شديد حضرت تنها با حكومتهاى مشرك و سردمداران شرك و نفاق است والا اصل حكومت ايشان‌