او از گشوده شدن درهاى فلسطين به روى مهاجرت بى قيد و شرط يهود و اسكان آنها حمايت مى كند. همچنين از هر سياستى كه منجر به تأسيس كامن ولث يهودى، دمكراتيك و آزاد شود، حمايت مى كند و اطمينان دارد كه ملت آمريكا اين هدف را تأييد خواهد كرد و اگر او دوباره به عنوان رئيس جمهور آمريكا انتخاب شود، براى تحقق اين هدف تلاش بسيارى خواهد كرد.[١]

اما اين هدف صهيونيستى (مسيحى- يهودى) در زمان رياست جمهورى «هارى اس. ترومن» محقق شد، او اين پست را در ١٢ آوريل ١٩٤٥ در پى درگذشت روزولت احراز نمود. همين كه ترومن قدرت را به دست گرفت، بيانيه اى منتشر كرد كه در آن آمده بود

ديدگاه رسمى آمريكا در قبال فلسطين، دادن اجازه ورود هر چه بيشتر يهوديان به آنجاست، تا جايى كه ممكن باشد ... تا زمينه برپايى دولتى يهودى در آنجا فراهم شود.[٢]

ترومن فقط به پذيرش قطعنامه تقسيم كه در سال ١٩٤٧ صادر شد، اكتفا نكرد، بلكه خواستار ادامه فشار بر كشورهاى ديگر شد تا آنها نيز آن را تصويب نمايند. در ١٤ مه ١٩٤٨، ترومن اعلام كرد، دولت نوپا و تازه تأسيس يهود را به رسميت مى شناسد.

گفته شده، ترومن از اين جهت قطعنامه تقسيم فلسطين را پذيرفت و دولت اسراييل را به رسميت شناخت، كه با اين وسيله بر آراء يهود در انتخابات رياست جمهورى سال ١٩٤٨ دست يابد. اما «آراء يهود» عامل تأثيرگذارى در انتخاب ترومن نبود، چون فقط ٢٠% آراء يهود از سياست آمريكا در قبال فلسطين حمايت كردند و از آن تأثير پذيرفتند.[٣]

تصميم ترومن جهت به رسميت شناختن دولت يهود توسط آمريكا، با پيشينه مسيحيت يهودى شده و اقتدار مسيحيت صهيونيستى در آمريكا همراه گرديد.

ترومن تعميدى محافظه كار بود و تعميدى ها به پاك و بدون لغزش بودن كتاب مقدس اعتقاد داشتند و ياران و پيروان آن عنوان مى كردند، برپايى و تأسيس دولت يهود، برهان و دليل قاطعى بر تحقق پيشگوييهاى توراتى است.

«كلارك كليفورد» مشاور ترومن در كاخ سفيد و وزير دفاع ايالات متحده طى دوران زمامدارى «كندى» مى گويد:

ترومن خود شخصا تورات را فرا گرفت. او به عنوان يكى از دانش آموزان تورات به توجيه تاريخى تأسيس وطنى قومى يهود ايمان داشت و معتقد بود، وعده بالفور در سال ١٩١٧ آرزوهاى ديرينه ملت يهود را محقق ساخت.[٤]

«موشيه ديفز» در كتاب خويش با عنوان آمريكا و كتاب مقدس مى گويد:

وقتى ترومن پاى به معبدى لاهوتى كه از آن يهوديان بود، گذاشت به حاضران به عنوان مردى معرفى شد كه به تأسيس دولت اسراييل كمك كرده است. در پاسخ به اين معرفى، ترومن گفت: «من كوروش هستم ... من كوروش هستم، چه كسى مى تواند كوروش را فراموش كند، كوروش، كسى كه يهود را از تبعيدهاشان در بابل به قدس بازگرداند؟!.[٥]

پى نوشتها:

[١].

Reuben Fink, America and Palestine, Op. Cit. p. p. ١- ٠٢.

[٢]. همان، ص ٢١.

[٣]. همان.

[٤].Regina S .Sharif ,Op .Cit .

[٥]. شفيق مقار، المسيحية والتوراة: بحث فى الجذور الدينية فى للصراع فى الشرق الأوسط، لندن، دار رياض، نجيب الريس ١٩٩٢، ص ١٦٠

[٦].Regina S .Sharif ,Op .Cit .

[٧].

Gray M. Smith. Zionism: The Dream And The Reality: A Jewish Critique, NewYork, Barnes And Noble Books, ٤٧٩١, p. ١٤.

[٨]. همان‌

[٩].

American Jewish Yearbook ٨١٩١, hiladelphia ٩١٩١.

[١٠].Regina S .Sharif ,Op .Cit .

[١١]. همان.

[١٢]. همان.

[١٣].

Amecican Jewish Historical Quarterly, June ٨٦٩١.

[١٤].

Reuben Fink, The American War: Congress and Zionism, New York, ٩١٩١.

[١٥]. همان.

[١٦].Regina S .Sharif ,Op .Cit .

[١٧].Reuben Fink ,Op .Cit .p .٧٨ .

[١٨]. همان.

[١٩]. همان، ص ٨٨.

[٢٠]. همان‌

[٢١].

Richard Stevens, American Zionism U. S. Foreign Policy ٢٤٩١- ٧٤٩١, B eirut ٠٧٩١.

[٢٢]. مؤتمر صحفى للرئيس ترومان (١٦ أغسطس ١٩٤٥).

[٢٣].

Jewish Political Power, in: Jewish Social Studies, Vol. ٩٣. N os. ١- ٢.

[٢٤]. خطاب كلارك كليفورد أمام الجمعية الأمريكية (٢٨ دسامبر ١٩٧٦).

[٢٥].Moshe Davis ,America The Holyland ,P .٣١ .