از جمله اين شخصيتها، پت رابرتسون، سازنده برنامه تلويزيونى «باشگاه هفتصد» است كه به تنهايى ١٩ درصد آمريكاييها (١٦ ميليون خانواده) را به خود جلب كرده است. همچنين جيمى شوگرت، صاحب دومين ايستگاه تلويزيونى بزرگ انجيليان در ايالات متحده، كه ١٠ درصد بينندگان (بيش از ٩ ميليون خانواده) را به خود اختصاص داده است، نيز جيم بيكر، اورال رابرتز، كينين كوبلاند، ريچارد دى هان و ريكس همبرد، كه هر يك مالكيت يك ايستگاه تلويونى مبشر انجيلى را در اختيار دارند، جملگى از اعضاى گروه مذكور هستند.

همه اين شخصيتهاى مذهبى معتقدند كه اراده الهى، در ايجاد اسرائيل، نمودار گشته است و خداوند هر كس كه اسرائيل را يارى كند، يارى مى كند و با هر كس كه نسبت به آن عداوت بورزد، دشمنى مى كند. ايجاد اسرائيل به طور حتم باعث وقوع شرط بازگشت دوباره مسيح- كه انتظار آن نيز طولانى شده است- مى باشد و ثانيا دفاع از اسرائيل عملى مذهبى و جزيى از اصول عقايد است و صرف اتخاذ يك موضع سياسى بر حوادث متغير تأثير نمى گذارد.

حكومت سكولار (كه احكام و قوانين آن مبتنى بر جدايى دين از حكومت است) در ايالات متحده داراى ١٤٠٠ ايستگاه مذهبى است كه ٨٠ هزار كشيش انجيلى در آن فعاليت مى كنند و اكثر قريب به اتفاق آنان از پيروان مكتبى مى باشند كه اسرائيل را تجلى خداوند و مجسمه نعمتهاى او براى نجات فرزندان بشريت مى دانند.!! لذا اگر چه اسرائيل با معضل يا بحرانى مواجه شود، اين لشكر مذهبى- رسانه اى از طريق كليساها، ايستگاههاى راديويى، تلويزيونى و سلسله مطبوعات روزانه و هفتگى كه انتشار آن را در اختيار دارند، به حركت درمى آيد.

حركت جنبش، از مبناى يك اصل ثابت از اصول اين جنبشهاى مذهبى، آغاز مى شود و آن اين اصل است كه قوانين موضوعه بين المللى، اسرائيل را شامل نمى شود؛ زيرا اسرائيل با همه رژيمهاى سياسى ديگر عالم تفاوت دارد. وجود اسرائيل، تجسم اراده خداست نه (حاصل) ارضاى نياز بشرى. ثانيا، تنها وجوب و شمول خواست و مشيت الهى مى تواند اسرائيل را در برگيرد كه در كتب مقدس آمده و آشكارترين نمونه آن، وعده خداوند براى ملت برگزيده اوست. از اين رو، دولتهاى اسرائيل- با وجود هر نخست وزيرى- آزاد از هرگونه قيد و قانون مى توانند نه فقط زير بار قطعنامه هاى (٤٢٥ و ٣٣٨ و ٤٤٢ و ١٩٤) و امروز قطعنامه هاى (١٤٠٢ و ١٤٠٣) نروند بلكه زير بار هرگونه قرارداد امضا شده توسط نخست وزيران سابق هم كه بعد معلوم شود اين قرارداد به ضرر منافع ملت برگزيده يا وعده هاى الهى است نروند، مانند توافقنامه «اسلو، ...» و اين را اكنون شارون عملًا به اثبات رسانده است.

در كتاب پيشگوييها و سياست‌[١] نوشته يك زن آمريكايى به نام گريس هالسل- كه سخنرانيهاى رئيس جمهور، جانسون، را نگاشته است- نويسنده ضمن انتقال تجربيات كارى خود در كاخ سفيد مى گويد:

هر بار كه اعضاى شوراى امنيت ملى جهت تصميم گيرى راجع به خاورميانه، دور هم جمع مى شوند، نماينده كليساى انجيلى جهت تطبيق تصميمات با اعتقادات مثبتى بر پيشگوييهاى تورات و تفاسير جديدى كه اين كليسا وضع كرده است، دعوت مى شود. پس از انتخاب هر يك از رؤساى جمهور جديد آمريكا، يك نفر از نمايندگان اين كليسا، رياست كشيشان را در انجام سوگند (تحليف) قانون اساسى، به عهده مى گيرد.

كلينتون، مراسم تحليف خود را در برابر كشيش بيلى گراهام، يكى از رهبران اين جنبش، به جاى آورد.

اين جنبش، به بازگشت دوباره مسيح، ايمان دارد و معتقد است كه اين امر، شروطى دارد كه ايجاد حكومت صهيون بر اجتماع يهوديان دنيا از جمله آن شروط مى باشد و به اين دليل، يارى رساندن اسرائيل را يك واجب مذهبى مى داند كه صرفا برخاسته از منافع سياسى نيست.

همچنين اين جنبش اصول گرا معتقد است كه براساس مشيت الهى، حكومت يهود، مورد هجوم غير مؤمنين، به خصوص مسلمانان و منكران خدا قرار خواهد گرفت. همان هجومى كه منجر به جنگى بزرگ- به نام آرماگدون (هرمجيدون)- مى شود[٢]. در اين جنگ از سلاحهاى تخريب كننده شيميايى و هسته اى استفاده مى شود و صدها هزار نفر از مهاجمان و يهوديان كشته مى شوند.

زمينه هاى وقوع سناريوى آرماگدون، مطابق آنچه هال ليندسى- يكى از معروف ترين رهبران‌