ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٠ - مصادر غيبت در فهرست نجاشى
اخبار المهدى (ع)» به وى منسوب است.[١]
٢١. عبدالوهاب مادرايى
كتابى در غيبت امام عصر (ع) تأليف نموده است.[٢]
٢٢. على بن ابى صالح
نجاشى از بعضى فهرستها نقل مى كند كه «كتاب الملاحم» تأليف اوست.[٣]
٢٣. على بن محمدبن على، ابوالحسن سواق
وى واقفى مذهب بود ولكن موثق و صحيح در روايت بوده است. «كتاب الغيبة» از جمله تاليفات وى است.[٤]
٢٤. على بن سليمان زرارى
وى از مرتبطين با حضرت صاحب الامر (ع) بوده و توقيعاتى را از سوى آن حضرت دريافت داشته است.[٥]
٢٥. على بن محمد بن ابراهيم كلينى، معروف به علان
وى به قصد حج به طرف مكه مى رفت كه به قتل رسيد. «كتاب اخبار القائم (ع)» را از او دانسته اند.[٦]
٢٦. على بن احمد كوفى
نجاشى كتابى به نام «ابان حكم الغيبة» را به وى نسبت داده است.[٧] او به سال ٣٥٢ ق در نواحى فسا در نزديكى شيراز وفات يافته است.[٨]
٢٧. عيسى بن مهران مستعطف
«كتاب المهدى» تأليف اوست، نجاشى نقل مى كند كه اين كتاب را نزد استادش خوانده است.[٩]
٢٨. عمركى بن على
وى كه از اهالى قريه اى نزديك نيشابور بود، از استادان و شيوخ موثق شيعه به حساب مى آمده و او «كتاب الملاحم» را تأليف نموده است.[١٠]
٢٩. محمد بن ابى عمير
او از اصحاب امام كاظم و امام رضا (ع) بوده است و در بين شيعيان جايگاهى رفيع داشته و دارد. «كتاب الملاحم» از جمله آثار اوست. وى به سال ٢١٠ ق وفات يافته است.[١١]
٣٠. محمد بن اوربمه
نجاشى «كتاب الملاحم» را از او دانسته است. وى از اصحاب امام هادى (ع) است.[١٢]
٣١. محمد بن جمهور
راوى حديث از امام رضا (ع) مى باشد و «كتاب الملاحم الكبير» از آثار اوست.[١٣]
٣٢. محمد بن عباس بن عيسى
او را ثقه و معتمد دانسته اند و «كتاب الملاحم» از تاليفات اوست.[١٤]
٣٣. محمدبن احمدبن يحيى
وى صاحب كتاب «نوادر الحكمة» بوده و اين كتاب كه پيش از تأليف كتاب كافى، كتاب مرجع شيعيان بوده است، كتابى نيز در ملاحم نگاشته است.[١٥]
٣٤. محمد بن عبدالله بن مهران
«كتاب الملاحم» از جمله كتابهاى اوست.[١٦]
٣٥. محمد بن مسعود عياشى
از بزرگان و دانشمندان شيعه محسوب مى شود. او در ابتداء سنى مذهب بوده و سپس شيعه شده است. نجاشى «كتاب الغيبة» و «كتاب الرجعة» را از تاليفات وى دانسته است.[١٧]
٣٦. محمد بن حسن صفار
از موثقين و صاحب جلالت در بين شيعه بوده است. «كتاب الملاحم» و «كتاب ماروى فى شعبان» كه درباره امام عصر (ع) نگاشته شده، از تاليفات اوست. او به سال ٢٩٠ ق وفات يافته است.[١٨]
٣٧. محمدبن قاسم
نجاشى كتابى كلامى در موضوع غيبت را از وى نام برده است. ظاهرا عنوان كلام از آنجا ذكر شده كه وى را متكلم دانسته اند و او كتابش را در موضوع غيبت از ديدگاه كلامى نگاشته است.[١٩]
٣٨. محمدبن احمدبن عبدالله
از مشايخ شيعه و فقيه ايشان بوده است. «كتاب الغيبة و كشف الحيرة» را از وى دانسته اند.[٢٠]
٣٩. محمدبن حسن بن حمزة
او كه جانشين شيخ مفيد و از