ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٩ - مصادر غيبت در فهرست نجاشى
وى از نوادگان امام سجاد (ع) بوده است. «كتاب انساب الائمة و مواليد هم الى صاحب الامر:» از اوست.[١]
٦. حسن بن سعيدبن حماد اهوازى
وى كتابى در «ملاحم» نگاشته و در قرن سوم هجرى مى زيسته است.[٢]
٧. حسن بن محمدبن يحيى، معروف به ابى اخى طاهر
وى از نوادگان امام سجاد (ع) بوده و در سال ٣٥٨ ق وفات يافته است. «كتاب الغيبة» و «ذكر القائم (ع)» را از كتابهاى وى نام برده اند.[٣]
٨. حسن بن حمزة بن على طبرى، مشهور به مرعش
از بزرگان و فقيهان شيعه به شمار مى رفته است. كتابى در موضوع غيبت امام عصر (ع) به وى نسبت داده اند. او در سال ٣٥٨ ق وفات يافته است.[٤]
٩. احمدبن محمدبن عمران، مشهور به ابن جندى
وى استاد نجاشى بوده است و «كتاب الغيبه» را به وى اسناد داده است.[٥]
١٠. احمدبن محمدبن عبيدالله
نجاشى درباره وى مى گويد: «من اين شيخ را ديدم، او دوست من و پدرم بود، و بسيار از وى روايت شنيدم ... او به سال ٤٠١ ق وفات يافت.»[٦] سپس دو كتاب را به وى نسبت مى دهد، يكى «كتاب مانزل من القرآن فى صاحب الزمان» كه موضوع آن آياتى است كه در مورد امام عصر (ع) نازل شده است، ديگرى «كتاب اخبار وكلاءالائمة الاربعة» كه ظاهرا در تاريخ نمايندگان چهار امام معصوم شيعه؛ حضرت جوادالائمه، حضرت امام على النقى، حضرت امام حسن عسكرى و حضرت صاحب الامر (ع) است.[٧]
١١. احمدبن محمدبن احمدجرجانى
وى در مصر سكونت داشته و به زهد و امانتدارى ستوده شده است. كتابى بزرگ در موضوع راويان روايت «مهدى از فرزندان امام حسين (ع)» است، تأليف نموده است. نجاشى اضافه مى كند كه در اين كتاب اخبار قائم (ع) آمده است.[٨]
١٢. احمدبن على بن عباس بن نوح
او ساكن بصره و فقيهى بصير و موثق در روايت بوده است. نجاشى شاگرد وى بود او كتاب «اخبار الوكلاءالاربعة» را در تاريخ چهار وكيل امام عصر (ع) در طول غيبت صغرى، به وى نسبت مى دهد. ١٥
. احمدبن ابى زاهر
او كه در قم صاحب وجاهت بوده است، كتابى در وظيفه مردم در زمان عدم حضور امام تأليف كرده و آن را «كتاب مايفعل الناس حين يفقدون الامام» ناميده است.[٩]
١٤. احمدبن على، ابوالعباس رازى
نجاشى «كتاب الشفاء و الجلاء فى الغيبة» را از او دانسته است.[١٠]
١٥. جعفربن محمدبن مالك
وى كتابى در «الفتن و الملاحم» تأليف كرده است و همچنين «كتاب اخبارالائمة و مواليدهم:» از اوست.[١١]
١٦. حنظلة بن زكريا، ابوالحسن قزوينى
وى نيز «كتاب الغيبة» تأليف نموده است.[١٢]
١٧. سلامة بن محمد، ابوالحسن الارزنى
به عنوان استاد جليل و موثق شيعه از او نام برده شده است، «كتاب الغيبة و كشف الحيرة» راء تأليف كرد. او به سال ٣٣٩ ق وفات يافته است.[١٣]
١٨. عبدالله بن جبله
خاندان جبله در كوفه شهرت داشته اند و عبدالله فقيهى مشهور و موثق از اين خاندان است. «كتاب الصفة فى الغيبة على مذهب الواقفه» را وى بنابر مسلك واقفيان[١٤] نگاشته است. او به سال ٢١٩ ق وفات يافته است.[١٥]
١٩. عبدالله بن جعفر حميرى
استاد راويان قم و صاحب جلالت در بين ايشان بود. «كتاب الغيبة و الحيرة» و «كتاب قرب الاسناد الى صاحب الامر» و «مسائل ابى محمد و توقيعات» از تاليفات اوست. وى در اوايل قرن چهارم هجرى وفات نمود.[١٦]
٢٠. عبدالعزيزبن يحيى
وى را استاد بصريان و تاريخدان آنان دانسته اند. او از اصحاب ابى جعفر، امام جواد (ع) بوده است. «كتاب ذكر كلام [اميرالمؤمنين (ع)] فى الملاحم» از آثار اوست. همچنين كتاب «قوله فى قتال اهل القبله و انكار الرجعة و الامر بالمعروف» و «كتاب