خجسته باد قدوم تو، اى كه بدر تمامى‌		فروغ ديده ما، مهر جاوانه شامى‌
شكفتى اى گل صبر و شكيب دامن زهرا (س)		تو زينبى و چو نام تو نيست نادره نامى‌
اگر پرنده جانم سلام من نرساند		«من المبلق عنى الى سعاد سلامى»[١]
چگونه وصف تو گويم كه در كلام نگنجى‌		چه از قيام تو گويم، كه قامتى ز قيامى‌
سخن ز صبر نگويم، كه خويش اسوه صبرى‌		رسالتت نستايم، كه در پيام تمامى‌
تويى تو، زينب «اب» زينب اى عصاره عصمت‌		تو حلم فاطمه (س) علم على (ع)، تو روح پيامى‌
هنوز سوز كلامت زند شرر به دل و جان‌		تو از تبار حسينى، تو از نژاد كرامى‌
جمال عشق درخشيد با پيام تو آن سان‌		كه در كمال بدين جلوه كسى نديد كلامى‌
سزد كه از تو شود سرفراز رايت قرآن‌		كه زان خطا به بلرزد ز خشم، دشمن خامى‌
اگر كلام شود هر نفس كه شرح تو مقامى‌		تو سايبان يتيمان، طلايه دار حسينى‌
صداى نهضت حق، قسط و عدل را تو دوامى‌		چه نوش كرد گل ما، مگر ز جام صبورى‌
كه دسته دسته گل جان نثار كرده، به جامى‌		به كربلاست روان بى امان سپاه حسينى‌
هلا صبورترين! اين سپاه را تو نظامى‌		مراست آرزوى آنكه آستان تو بوسم‌
تو اى فروغ دل ما، تو اى كه زينت شامى‌		خوشا طواف سر كوى دوست كردن و مردن‌
چنين خوش است «سپيده»! سفر به حسن ختامى‌