«تفكر، فرهنگ و تمدن» بوده اند و بدين سبب، در طول تاريخ هيچ مدنيت فاخرى، فاقد احكام مخصوص به خود و هيچ تمدنى فاقد فرهنگ ويژه خود نبوده است. بر اين قياس، بايد اعلام داشت تمدن مغرب زمين نيز بسان يك مذهب ضمن دارا بودن سلسله اى از احكام عملى براى همه مناسبات فردى و جمعى انسان از اخلاق، فرهنگ و بالاخره اعتقادات ويژه اى نيرو مى گيرد كه توسط بزرگان اهل نظر آن سامان (فلاسفه، روشنفكران، علما و ...) مدون و اعلام شده است.

اين امر، جامعه مسلمين و حوزه هاى نظرى آنها را ناگزير مى سازد تا اقدام به نقد اساسى همه احكام جارى بر مدنيت وارداتى غرب، پشتوانه فرهنگى و سير تحول آن نمايند.

در مقابل، بر اساس طرحى گسترده بايد مقدمات دستيابى به پاسخ سؤالات مبتلا به روز را از ميان منابع نظر دينى (قرآن و عترت) فراهم كرد.

بى شك به عنوان يك مسلمان شيعى مذهب بر اين باوريم كه پيروى از دستورات معصومين (ع) تنها راه نجات است چنانكه امام محمد باقر (ع) مى فرمايند:

«شرقا و غربا فلاتجدان علما صحيحا الا شيئا خرج من عندنا»[١]

در شرق و غرب عالم به دانش درستى دست نمى يابيد، مگر آنچه از نزد ما خارج شده باشد.

و از حضرت حجت (ع) نقل است كه فرمودند:

«طلب المعارف من غير طريقنا اهل البيت مساوق لانكارنا»[٢]

جستجوى معارف جز از راه ما خاندان پيامبر برابر انكار ما است.

باور به اين امر خود پايه اوليه انقلاب بنيادين فرهنگى است چنانكه مقام معظم رهبرى فرموده اند:

«انجام يك انقلاب فرهنگى حقيقى در جامعه بر مبناى تحول عميق اخلاقى به معناى عام و صحيح كلمه ضرورى است.»

به نظر مى رسد ضرورت حل و فصل سريع مسايل طى سالهاى بحرانى جنگ و انقلاب اسلامى در كنار حوادثى كه پى در پى فرا راه انقلاب قرار مى گرفتند موجب بوده تا دست اندركاران امور كشور، با توسل به راه حلهاى سهل الوصول پاسخهايى را براى امور مبتلا به پيدا كنند و با پشت سر نهادن بحرانها، دوره فترت و گذار را طى نمايند. اما، عدم تاسيس مركز تحقيقى هوشمندى كه بتواند با مراجعه به منابع و متون دينى، پاسخگوى همه سؤالات مبتلا به امور فرهنگى و مدنى جامعه مسلمين در اين شرايط تاريخى باشد؛ موجب شده است تا مطالب غير تحقيقى بسيارى به صورت پراكنده در ميان مردم و مسؤولان رد و بدل شود و حتى بسيارى از دستگاههاى اجرايى با اتكا به راه حلهاى متخذه از آراء انديشمندان غربى و يا روشنفكران التقاطى شرقى امور را به پيش برند و در نهايت به اين تصور واهى دامن زده شود كه: «دين فاقد پاسخ مناسب براى مسايل مبتلا به روز است و يا دين تنها امرى فردى و اخلاقى است و نمى تواند در امور اجتماعى و حكومتى دخالت كند.»

ايجاد چنين مركزى نيازمند طرحى اساسى است و مسلما بايد گفت طراحى چنين برنامه اى ممكن و ميسر است، تا اين امكان به وجود آيد كه: شالوده نظام تعليم و تربيت جامعه مسلمين بر بنيانى مرصوص استوار گردد و از ديگر سو، مقدمات ايجاد تحول اساسى در همه زمينه ها فراهم شود. ضمن آنكه از اين طريق مى توان مطالب نظرى مورد نياز كليه دستگاههاى اجرايى كشور را (عارى از شائبه هاى غربزدگى) فراهم كرد.