ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٨ - چه وقت معجزه روى مى دهد؟
ديدن او رفت، پيش آمد. او به من گفت از سوى پيشوايان بزرگ ما به من الهام شده است كه پدر تو در ساعت هفت امشب خواهد مرد. پرسيدم: از كجا مىدانيد؟ پدر من پير است، اما هنوز سالم و سرحال است. او گفت: از طريق جوهر وجود و ارتباط معنوىاى كه هزاران سال است نسل به نسل به ما رسيده. ساعت پنج بود كه او از من خواست خانوادهام را گرد هم جمع كنم و چيزى به پدرم نگويم. پنج دقيقه به ساعت هفت، پير من به اتاق پدرم آمد. پدرم به او گفت كه درد دارد و قلبش نامرتب مىتپد، سر ساعت هفت پدرم درگذشت.
در قرآن حضرت محمد، صلىاللهعليهوآله، تقاضاى مردم را براى انجام معجزه رد مىكند و به آنها مىگويد كه قرآن خود معجزه است و تنها چيزى كه مردم به آن احتياج دارند، همان قرآن است. اما در احاديث كه غير مكتوباند آمده كه محمد، صلىاللهعليهوآله، در طول عمر خود چندين بار معجزه كرده است. او مقدار غذاى موجود را زياد مىكند تا همه همراهانش سير شوند و دردهاى بسيارى را نيز شفا مىدهد. الهيات اسلامى، ماهيت معجزات پيامبران خدا را از كرامت يا كارهاى اعجابانگيزى كه عارفان و قديسان مسلمان انجام مىدادهاند جدا مىداند. اسلام يعنيتسليم در برابر الله. عارفان صوفى كه تن ذهن خود را وقف دعا و نيايش مىكنند به دانشى معنوى دست مىيابند و مىتوانند دست به كارهايى اعجابانگيز بزنند، به اين ترتيب فرزانگان صوفى مىتوانند بروز مصائب را با قدرت شهود خود پيشبينى كنند، نيازهاى روحى ديگران را دريابند و به بيماران كمك كنند.
اسلام نيز از همان آغاز آيين قديسان را كاملًا حفظ كرده است. در خود قرآن نيز از دوستان خداوند (وليأالله) ياد شده است و مسلمانان در خلال قرنها شخصيتهايى چون فاطمه، عليهاالسلام، دختر محبوب
حضرت محمد، صلىاللهعليه وآله، را دوست داشته و دعا كردهاند. در اسلام شيعى، علىبنابىطالب، عليهالسلام، داماد حضرت محمد در شفاعت مؤمنين نزد خداوند، حتى از محمد، صلىاللهعليهوآله، نيز پيشى گرفته است.[١]
مسلمانان پرهيزكار به قديسان خود احترام مىگذارند و مرقدهاى آنان را گرامى مىدارند و از آنان حمايت مىطلبند و رحمت آنان را خواستار مىشوند.
مهاراجه كريشنا راسگورترا، وزير بازنشسته امور خارجه هند، سى سال پيش روزى را كه از مريدان ساتى ساى بابا- معروفترين قديس هند كه در حال حاضر نيز در قيد حيات است- شد به خاطر دارد. در خلال اين سالها او شاهد معجزات ساى بابا بوده است. او تلهاى ويبهوتى، خاكستر مقدسى كه به اعتقاد مريدان او قدرت شفابخشى دارد، مىآفريند، اما راسگوترا در سال ١٩٨٦ متوجه قدرت واقعى بابا شد. راسگوترا پس از يك حمله شديد قلبى، در اتاق بيمارستان دراز كشيده بود. او از ميان دكتران و پرستارانى كه بالاى سرش بودند، ساى بابا را ديد، حال آنكه ساى بابا در آن لحظه هزاران مايل از آنجا دور بود. وقتى دكترها به او گفتند كه براى گريز از يك حمله كشنده قلبى راهى جز عمل جراحى ندارند، راسگوترا با بابا مشورت كرد، و او نيز به راسگوترا گفت كه نيازى به عمل نيست. راسگوترا به عمل جراحى تن نداد. امروز كه ٧٥ ساله است به بازى گلف مىپردازد. اتفاق مىافتد و هر وقت با او هستيد، احساس مىكنيد كه از چيزى كهنه خلاص مىشويد و زندگى اى دوباره مىيابيد.
بيش از سه هزار سال است كه هند سرزمين قديسان بوده است. هند خدايان و الهههاى محلى بسيارى نيز دارد: طبق يكى از برآوردهاى اخير، بيش از سه ميليون. اما تمامى اين خدايان، اشكال مختلف يك پروردگار قادر (برهمن) هستند كه او نيز به نوبه خود ريشه (آتمان) تمامى موجودات زنده است. همانطور كه الهههاى هندو مىتوانند به شكل آدمى درآيند، قديس هندو نيز مىتواند خودآگاهىاى خداگونه داشته باشد. به اين ترتيب، كسى به مكاشفهmeditation و ممارست