ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٧ - گريه هاى ناسروده

از شمع رخت مشتعل افروختگانند

وز داغ غمت سوخته، دل سوختگانند

اى زهره زهرا به تمنّاى وصالت‌

با دادن جان بهر تو بس مشتريانند

آنها كه جمال تو نديدند و برفتند

در عالم برزخ همه حسرت زدگانند

عمرى بگذشته است و نديديم جمالت‌

آنها كه نديدند ترا خسته دلانند

يك جلوه اگر بر دل عشاق نمايى‌

افروخته دل گشته و از شيفتگانند

يك جرعه اگر باده عشق تو بنوشند

سرمست شده اسب به كويت بدوانند

داده است خبر ختم رسل احمد مرسل‌

از آمدنت كل جهان منتظرانند

فرموده خداوند به قرآن كريمش‌

تو وارث ارضى دگران بى‌خبرانند

اى حافظ دين نبوى تالى قرآن‌

جمعى به جهان بر تو از مشتعلانند

تو حجبت خلقى و همان ماء معينى‌

گر آب نباشد همه دل سوختگانند

اى گردش افلاك همه بهر تو باشد

آنها كه ندارند خبر كوردلانند

من معتقدم اشرقت الارض تو باشى‌

جمعى كه بصيرند همه پاك دلانند

خورشيد جهانتابى و هم ماه سپهرى‌

انجم به قدومت همگى نورفشانند

گر از نظر لطف تبسّم بنمايى‌

پيران كهن سال همه همچو جوانند

عباس رفيعى كه بود طالب ديدار

با جمع محبّان همه از منتظرانند