حكومت جهانى مهدى، عليه‌السلام، قرار خواهد داشت. به عبارت ديگر امام زمان، عليه‌السلام، بعد از ظهور خود دو كار اساسى انجام خواهد داد: اول اينكه، دولت‌هاى باطل و حكومت‌هاى خودكامه را در سراسر جهان با نيروى الهى برخواهد انداخت. و دوم اينكه، پس از ظهور، به دست خود و ياران خاصش كه دل‌هايى همچون آهن دارند و مردانى با اراده و داراى ايمانى محكم مى‌باشند، دنياى ظلمانى و آشفته را در هم كوفته و بر ويرانه‌هاى آن، جهانى نو بنا مى‌كند كه پر از عدل و داد باشد.

در دولت مهدى موعود و امام دوازدهم، عليه‌السلام، ديگر به كسى ظلم نمى‌شود. بشر استثمار نمى‌گردد و استعمار و استحمار در كار نخواهد بود. سطح فكر بشر به عاليترين درجه مى‌رسد و بيمارى و بيكارى و پريشانى و سرگردانى به كلى از ميان مى‌رود. تمامى منابع طبيعى و ذخاير زيرزمينى و معادنى كه تا آن موقع استخراج نشده و حتى گنجينه‌ها و دفينه‌ها مورد استفاده بندگان آفريده است كه بشر بايد به همگى آنها دست يابد و از همه آنها استفاده كند.

بدينگونه عموم انسان‌ها در سراسر گيتى و تمامى قاره‌ها از نعمت رفاه و آسايش و امنيت و عدالت و صلح و صفا برخوردار خواهند شد، و اينها همه در سايه اجراى درست و كامل تعاليم حيات بخش اسلام و احكام جاويد و خردپسند قرآن‌مجيد حاصل مى‌گردد. بنابراين آن آزادى و آسايش و خوشى و لذت و اتحاد و اتفاق و برابرى و برادرى كه از آغاز خلقت همه انسان‌ها در جستجوى آن بوده‌اند، در حكومت جهانى آخرين برگزيده خدا پديد مى‌آيد.

مرزها از ميان مى‌رود و پرچم‌ها پايين كشيده مى‌شود و قانون‌هاى مولود فكر بشر ناقص به دور ريخته شده، در همه روى زمين دين خدا و حكومت اللّه حكمفرما خواهد شد. يعنى، چيزى كه كليه اديان، اقوام و ملل روى زمين از قديمى‌ترين ازمنه تاريخ در انتظار آن بوده، و هر دين و آئينى آن را در وجود شخصى جستجو مى‌كرده است. محقق خواهد شد. به اعتقاد شيعه و بسيارى از عالمان اهل سنت، اين منجى كسى جز امام دوازدهم محمدبن‌الحسن العسكرى، عليهماالسلام، نمى‌باشد. آرى تنها در مكتب قرآن‌كريم و اهل البيت عليهم‌السلام است كه مهدى و منجى بشريت دقيق‌تر، كامل‌تر و روشن‌تر از هر آئينى معرفى شده و پيوسته انتظار قيام او، در روح و روان شيعيان جهان زنده و پابرجا بوده و تا هنگامه قيام حجت خدا، عليه‌السلام، به فضل و رحمت خداى متعال و اوليأ او چنين خواهد بود. علاوه بر امر قيام مهدى، عليه‌السلام، و حكومت جهانى و سراسر عدل و داد و بى‌سابقه آن حضرت، يك حادثه ديگر نيز، بعد از آن حكومت جهانى، راقع مى‌شود و آن رجعت و بازگشت رسول خدا و ساير معصومين، عليهم‌السلام، است، كه با عمرهاى طولانى، حكومتى جهانى خواهند داشت، رجعت از عقايد اصيل و معتبر شيعه و مورد تأكيد قرآن‌كريم بوده، و صحت آن در آثار معصومين، عليهم‌السلام، نمودار و تصريح شده است و پس از آن، جهان موجود نابود شده و سپس قيامت و جهان آخرت برپا مى‌شود.[١]

پى‌نوشت‌ها:

\*. اين مقاله به همت دانشكده علوم انسانى دانشگاه آزاد اسلامى واحد تهران شمال تهيه شده است.

[١]. كتابنامه حضرت مهدى، عليه‌السلام، ج ١، ص ٩ به نقل از التاريخ الكبير: ٤٤/ ٦، فهرست شيخ طوسى: ١٤٩، معالم العلمأ: ٨٨، رجال ابن داود: ٢٩٢، الفهرست ابن نديم: ١٦٩.

[٢]. ر. ك: مقدمه كتاب الغيبة، نعمانى ص ١١، مقدمه منتخب‌الاثر ص ٩- ١ متن و پاورقى.

[٣]. ر. ك: خلاصه عبقات الانوار، تمام مت كلات.

[٤]. كمال‌الدين ص ١٤١- ٢٤٠، ح ٦٤.

[٥]. ص ٧٤- ٧٣.

[٦]. ر. ك: كابنامه حضرت مهدى، عليه‌السلام، ج ١، ص ١٠.

[٧]. ر. ك: على‌اكبر مهدى‌پور، همان، ج ١، ص ١٠- ١٤.

[٨]. ر. ك: خورشيد مغرب، حكيمى، محمدرضا؛ كتابنامه امام مهدى، مهدى‌پور، على‌اكبر.

[٩]. ر. ك: كتابنامه حضرت مهدى، عليه‌السلام، ج ١، ص ٣٧١- ٣٧٨ كه كتاب به زبان فارسى و عربى معرفى شده است.