ماهنامه موعود
(١)
شماره بيستم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
سرمقاله (رانده بهشت حضور!)
٢ ص
(٤)
سرچشمه آب زندگانى
٤ ص
(٥)
اى لقاى تو جواب هر سؤال!
٥ ص
(٦)
خلق خوش مصطفى صلى الله عليه وآله
٦ ص
(٧)
آخرين فصل حضور
١٠ ص
(٨)
الف) شرايط اجتماعى- سياسى عصر امام حسن عسكرى، عليه السلام
١٠ ص
(٩)
ب) فعاليت هاى اجتماعى و سياسى امام يازدهم
١١ ص
(١٠)
1 برخورد مستقيم با دستگاه خلافت
١١ ص
(١١)
2 رهبرى و نظارت نسبت به پيروان و مجاهدان
١١ ص
(١٢)
3 نهى از ارتباط با خليفه
١٢ ص
(١٣)
4 توجه به سادات و علويون
١٢ ص
(١٤)
ج فعاليت هاى فكرى و فرهنگى امام يازدهم
١٣ ص
(١٥)
دفاع از كيان دين
١٤ ص
(١٦)
زمينه سازى غيبت امام عصر، عليه السلام
١٤ ص
(١٧)
على (ع) در قرآن
١٥ ص
(١٨)
آخرين نفر
١٦ ص
(١٩)
در مطبوعات
١٩ ص
(٢٠)
تحقيقى در آيه شريفه اكمال دين
٢٢ ص
(٢١)
آخرين سوره اى كه نازل شد
٢٣ ص
(٢٢)
شأن نزول آيه اكمال دين
٢٥ ص
(٢٣)
شوق ديدار
٢٨ ص
(٢٤)
درآمدى بر استراتژى انتظار
٣٠ ص
(٢٥)
2- هفت غفلت
٣٠ ص
(٢٦)
1 غفلت از شرايط ويژه تاريخى در عصر حاضر
٣١ ص
(٢٧)
2 غفلت از تحولات فرهنگى و دگرگونى هاى عارض شده بر مناسبات مردم سرزمين هاى اسلامى طى دو قرن اخير
٣٤ ص
(٢٨)
3 غفلت از خصم
٣٥ ص
(٢٩)
الف) خصم آشكار و رويارو با ادوات جنگى آشكار
٣٥ ص
(٣٠)
شعر
٣٦ ص
(٣١)
حجّة القائم
٣٦ ص
(٣٢)
نذر نگاه موعود
٣٦ ص
(٣٣)
شعر سبز زندگى
٣٦ ص
(٣٤)
طالب ديدار
٣٧ ص
(٣٥)
گريه هاى ناسروده
٣٧ ص
(٣٦)
عدالت موعود
٣٨ ص
(٣٧)
گل عسكرى
٣٨ ص
(٣٨)
آفتاب گمشده
٣٩ ص
(٣٩)
سوره رحمت
٣٩ ص
(٤٠)
گل
٣٩ ص
(٤١)
ماشيح موعود يهود
٤٠ ص
(٤٢)
بخش چهارم تاريخ ظهور ماشيح
٤٠ ص
(٤٣)
2 اميد
٤٢ ص
(٤٤)
3 طلب كردن ماشيح
٤٢ ص
(٤٥)
حديث عشق و انتظار
٤٣ ص
(٤٦)
چه وقت معجزه روى مى دهد؟
٤٤ ص
(٤٧)
زمزمه هاى سبز
٥٠ ص
(٤٨)
در امتداد امامت
٥١ ص
(٤٩)
عصر امام خمينى قدس سرّه
٥٢ ص
(٥٠)
عوامل رشد دين گرايى در جوامع غربى
٥٢ ص
(٥١)
1 حس حقيقت جويى و نياز فطرى به يك جهان بينى جامع نگر
٥٢ ص
(٥٢)
خورشيدى در شب
٥٥ ص
(٥٣)
يك سبو عطش
٥٦ ص
(٥٤)
نگرشى بر موضوع دعا براى تعجيل فرج
٥٦ ص
(٥٥)
مشكل ناگفته
٦٢ ص
(٥٦)
نگرشى بر زيارت آل ياسين
٦٤ ص
(٥٧)
آفتاب آمد دليل آفتاب
٦٦ ص
(٥٨)
تبيين احوال آخرالزمان
٦٧ ص
(٥٩)
نسب امام مهدى، عليه السلام
٦٧ ص
(٦٠)
اقوام مختلف در عصر ظهور
٦٧ ص
(٦١)
فتن و حوادث در آستانه ظهور
٦٨ ص
(٦٢)
اصحاب و ياران امام عصر، عليه السلام
٦٨ ص
(٦٣)
كيفيت ظهور امام، عليه السلام، و دولت ايشان
٦٨ ص
(٦٤)
تعداد ائمه، عليهم السلام، و ضرورت وجود امام، عليه السلام
٦٨ ص
(٦٥)
سفر به سرزمين عشق
٧٠ ص
(٦٦)
هدايت شده پيروز
٧٦ ص
(٦٧)
حلقه ذكر
٨٦ ص
(٦٨)
گزارشى كوتاه از اولين جشن آغاز امامت بقيةالله الاعظم، عجل الله تعالى فرجه
٨٦ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٩ - در مطبوعات

در مطبوعات‌

گسترش اسلام در آمريكا\*

مترجم: م. باهر

بر اساس آمار رسمى دانشگاه جرج تاون، ٧٠ درصد از مردم آمريكا، پروتستان و ٢٣ درصد از آنها كاتوليك هستند. نسبت مسلمانان و يهوديان آمريكايى نيز با هم برابر و پيروان هر يك از مذاهب دو درصد از جمعيت اين كشور را به خود اختصاص داده‌اند. سه درصد باقى‌مانده از جمعيت ايالات متحده را نيز پيروان ساير اديان همچون بودايى، بهايى و ... تشكيل مى‌دهند.

چنين به نظر مى‌رسد كه دين يكى از عوامل تأثيرگذار در رقابت‌هاى انتخاباتى رياست جمهورى باشد. به گونه‌اى كه اين عامل باعث شد به عنوان مثال مسأله سقط جنين در رأس مسايلى قرار گيرد كه ال‌گور و جرج بوش، از نامزدهاى جمهوريخواه، در مبارزه انتخاباتى خود بر آن تأكيد مى‌ورزند. هم‌اينك با وجودى كه شمار مسلمانان در مقايسه با مسيحيان آمريكايى اندك است، اما مظاهر و شعاير اسلامى در بيشتر نقاط ايالات متحده آشكارا به چشم مى‌خورد. افزون بر اينكه روز به روز به جمعيت پيروان دين اسلام نيز افزوده مى‌شود و اين در حالى است كه جمعيت مسلمانان آمريكا به صورت پراكنده در اين كشور سكونت‌

دارند و گاه و بيگاه نيز از سوى يهوديان و برخى از چهره‌هاى شاخص آنان در كاخ سفيد مورد تعرض قرار مى‌گيرند.

بيل كلينتون، رييس‌جمهور آمريكا، همواره سخنرانى‌هاى خود را با عبارت خدايا ايالات متحده را سعادتمند گردان به پايان مى‌برد. گرى ويفر، استاد دانشگاه جرج تاون، در اين باره مى‌گويد: اگر كلينتون يك روز فراموش كند كه در پايان سخنرانى خود اين عبارت را بگويد، از انتقادهاى شديد آمريكايى‌ها خلاص نخواهد شد. زيرا گفته مى‌شود كه وى به دين احترام نگذاشته است و اين در حالى است كه قانون اساسى آمريكا هرگونه حمايتى را از دين و همچنين در هم آميختن دين و سياست را براى دولت ممنوع كرده است.

ويفر مى‌گويد: امريكا تا حدود زيادى به نقش دين در جامعه اهميت قايل شده است و به همين علت است كه مى‌بينيم اين كشور رفته رفته وارد حالت بنيادگرايى مى‌شود. وى با يادآورى دورانى كه جان كندى خود را براى رياست جمهورى در سال ١٩٦٠ نامزد كرد، مى‌افزايد: در آن زمان برخى از مردم آمريكا به خاطر نامزد شدن وى براى رياست جمهورى به او اعتراض مى‌كردند و با استهزاى وى چنين هشدار مى‌دادند كه اگر او رييس‌جمهور شود در اعتراف‌هاى روز يكشنبه خود در كليسا، اسرار دولت را براى واتيكان فاش خواهد كرد و سرانجام ايالات متحده با رهنمودها و دستورهاى واتيكان اداره خواهد شد! هيچ‌گاه جامعه آمريكا تا اين حد به دين توجه نشان نداده است و اين توجه و اهتمام هم‌اينك به جايى رسيده است كه دكتر جابرالعلوانى رييس جماعت اسلامى در ويرجينيا مى‌گويد: برخى از پروتستان‌هاى ديندار در آمريكا با من درباره انديشمند عرب، ابن‌رشد، به بحث و مجادله مى‌پردازند و چنين عنوان مى‌دارند كه مسؤوليت ورود لاييسم به غرب، متوجه اين انديشمند و متفكر جهان عرب است!

دكتر جان ول، استاد تاريخ اسلامى در دانشگاه جرج واشنگتن، مى‌گويد: بيست و پنج سال پيش زمانى كه جيمى كارتر، رييس‌جمهور پيشين ايالات متحده اظهار ديندارى كرد، آمريكايى‌ها شگفت‌زده شدند، چرا كه در آن هنگام بى‌دينى و لاييسم افتخار و مباهات‌