ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٣ - آخرين سوره اى كه نازل شد
سوره و آخرين آيه گرديد چرا كه آن امر مىتوانست سرنوشت امت اسلام را تعيين كند و رقم زند و دست دشمنان قسم خورده دين را براى هميشه از سر امت اسلام كوتاه نمايد.
آخرين سورهاى كه نازل شد
محقق بصير و منصف با مطالعه مصادر و منابع فقه و حديث به خوبى درمىيابد كه آخرين سورهاى كه بر قلب نازنين رسول خدا، صلىاللهعليهوآله، نازل گرديد، سوره مائده بوده كه يكى از آيات آن آيه شريفه اليوم اكملت لكم دينكم ... است كه بعد از تمامى فرائض و واجبات نازل گرديد و پس از آن هيچ واجبى تشريع نگرديد.
اما از آنجا كه سبب آيه شريفه مزبور و مدلول آن آتشى بود بر خرمن هستى مخالفان اسلام و منافقان كوردل، و تمامى نقشههاى دشمنان دسيسهگر اهل بيت پيامبر، صلىاللهعليهوآله، اجمعين را بر باد فنا داده و آرزوها و خيالهاى شيرين آنان را به ناكامى مبدل مىساخت و آنها خود را ملعون و مطرود و شكست خورده مىيافتند. لذا تلاش فراوان كردند ختميت سوره مائده را تحريف نموده و بجاى آيه شريفه اكمال دين، آيات ديگرى معرفى نمايند!!
شيعيان و محبان اهلبيت رسول خدا، صلىاللهعليهوآله، آنانكه دوستى اين خاندان را برترين افتخار و دفاع از آنان را برترين فرائض خود دانسته و مىدانند به پيمانى كه با حق متعال بستهاند تا هرگز برخلاف فرمايشهاى پيامبر و آل پيامبر، عليهمالسلام، سخنى نگويند و امرى جز امر آنان را دين و شريعت نخوانند، همگى با تمسك به فرمودههاى گهربار آن بزرگواران قائل به ختميت سوره مائدهاند و آخرين آيه فرايض را آيه شريفه اكمال دين مىدانند و اعتقاد راسخ دارند كه پس از اين آيه شريفه ديگر فريضهاى شأن نزول نيافت و واجبى تشريع نگرديد.
عياشى در تفسير خود از عيسىبنعبداللّه از پدر و از جدش از على، عليهالسلام، روايت مىكند:
آيات قرآن بعضى ناسخ بعضى ديگرند و آن به امر رسول خدا، صلىاللهعليهوآله، صورت مىگرفت. آخرين سورهاى كه بر آن حضرت نازل گرديد مائده بود.
سوره مائده مىتوانست ديگر آيات را نسخ كند و هيچ آيهاى نمىتوانست ناسخ سوره مائده باشد (زيرا پس از آن ديگر حكمى نازل نشد تا آن را نسخ نمايد).
هنگاميكه آن حضرت سوار بر مركب خود (بغله شهيأ) بود سنگينى وحى را احساس نمود چنانكه مركب زير بار آن به زانو درآمد و شكم بر زمين سائيد. حضرت پس از آنكه از حالت وحى خارج گرديد سوره مائده را تلاوت فرمود. آنگاه ايشان و همه ما به آن عمل نموديم.[١]
مراد امام اميرالمؤمنين على، عليهالسلام، از عمل به سوره شريفه مائده، عمل به احكام آن كه كيفيت وضو هم جزو آنهاست، مىباشد. به عبارت ديگر مسح سر و پا در وضو جزو آخرين احكام است و پس از آن حكم ديگرى نيامد كه ناسخ آن گردد. بنابراين مسح براى هميشه حكم شرعى و غير منسوخ باقى خواهد بود و پيامبر، صلىاللهعليهوآله، و جميع مسلمانان نيز به آن عمل كردند. لذا آنچه سنىها در وضو عمل مىنمايند و به جاى مس، سر و پا را مىشويند برخلاف حكم خداوند است.
همين روايت در تفسير نورالثقلين نيز آمده است.[٢]
همچنين مرحوم كلينى در الكافى از علىبنابراهيم ... از يزيدبنمعاويه و ابىجارود روايت مىكند:
امام ابوجعفرباقر، عليهالسلام، فرمود: خداوند متعال امر به ولايت على، عليهالسلام، نمود و فرمود:
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ.
ولى و سرپرست شما خدا و رسولش و كسانى هستند كه ايمان آورده و نماز بپا داشته و در حال ركوع زكات مىدهند.
اطاعت از اولىالامر واجب گرديد درحالى كه مردم نمىدانستند اولىالامر كيست و ولايت چيست؟ لذا خداوند به حضرت محمد، صلىاللهعليهوآله، امر فرمود ولايت را براى امت مانند نماز و روزه و زكات و حج تفسير نمايد. حضرت خوف آن داشت كه مردم پس از تفسير ولايت